ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು ಗೀತಾ (ಭಾಗ-2)

ಲೇಖನ: madhuಚಂದ್ರ

ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯ ನಾನು ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಬೇಗನೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. ಮನೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಕೀ ಬಳಸಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಮೊದಲು ಗೀತಾಳ ಸೂಟ್‌ಕೇಸ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿದೆಯೋ ನೋಡಿದೆ. ಅವಳು ನನಗೆ ತಿಳಿಸದೇ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಬಹುದೆಂಬ ಭಯ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಸೂಟ್‌ಕೇಸ್ ಇನ್ನೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು. ಏನು ವಿಷಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ.

"ನಾವಿಬ್ರೂ ಬನಶಂಕರಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀವಪ್ಪ. ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ. ಬರೋಕೆ ಇನ್ನೂ ತಡವಾಗುತ್ತೆ", ಅಂದಳು ಅಮ್ಮ. ಛೆ! ಗೀತಾಳಗೋಸ್ಕರ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸ ಬೇಗನೆ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ರೆ ಗೀತಾ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ, ಅಂತ ಮರುಗುತ್ತ ಟೀವಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಟೀ ಕುಡಿಯೋಣವೆನಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಒಲೆ ಹೊತ್ತಿಸಿದೆ. ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಟೀ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತು ಟೀವಿ ಚಾನಲ್‌ಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ Zee TV ನಲ್ಲಿ "ಮೊಹರಾ" ಚಿತ್ರ ಪ್ರಸಾರವಗುತ್ತಿದುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ನನಗೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಚಿತ್ರ. ರವೀನಾ ಟಂಡನ್‌ಳ ಮೈಮಾಟ, ಅವಳ ಆ "ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ..." ಹಾಡಿನ ಕುಣಿತ "ಮೊಹರಾ" ದ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸಧ್ಯ ಟೈಂಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಫಿಲಮ್ ಆದ್ರೂ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ "ಮೊಹರಾ" ನೋಡತೊಡಗಿದೆ. ಬೇರೆ ಚಾನಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಚಲನಚಿತ್ರದ ಮಧ್ಯೆ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, Zee TV ನವರು ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಘಂಟೆಯ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಾನು ನೋಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಆ "ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ..." ಹಾಡು ಶುರುವಾಯಿತು. ಒದ್ದೆ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಮೈ ಬಳಕಿಸುತ್ತ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವ ರವೀನಾಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಮೈ ಬಿಸಿಯೇರತೊಡಗಿತು. ಹಾಡು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಟಿವಿ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡೋಣವೆಂದು ಬಚ್ಚಲ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚಿ ಶವರ್ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತೆ. ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಮೈಮೇಲೆ ನೀರು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ನನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತೊನೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಸವರಿದವು. ಆ... ಗೀತಾ. ಅವಳದೇ ನೆನಪು, ಅವಳದೇ ಆಸೆ, ಅವಳದೇ ಚಿತ್ರಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಸ್ಪರ್ಷಿಸುತ್ತ ಶವರ್ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೆನೋ, ಯಾರೋ ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಒತ್ತುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸಿರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಶವರ್ ಆಫ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಸದ್ದು! ಮಳೆ ಬೇರೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ? ಬೇಗ ಮೈ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಜಾಮ ಮತ್ತು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದೆ. ಗೀತಾ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಶಾಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗುಗಳು. ಅವಳ ಮೈಯೆಲ್ಲ ತೋಯ್ದು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಅವಳು ತೊಟ್ಟಿದ ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿದಾರ್ ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು. City bustop ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಐದು ನಿಮಿಷದ ನಡಿಗೆ. ಪಾಪ ಗೀತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಂಥ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಡಿದುಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಿಕೊಂಡೇ ಗೀತಾ ಒಳಗೆ ಬಂದಳು. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ.

"ಆಂಟಿ ಇನ್ನೂ ಲೇಟಾಗಿ ಬರ್ತಾರಂತೆ..." ತನಗೆ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದಳು ಗೀತಾ. ಅಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಗೀತಾ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಬಂದಿದ್ದಳು. ನಾನು ಅರೆಉದ್ರೇಕಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಏನಾಗಲಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಹೊರಳಿಸಲೋ ಎಂಬಂತೆ ಮತ್ತೆ ಟೀವಿ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಅದರ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತೆ. ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇನು ಬರುತ್ತಿತ್ತೋ ನಾನೇನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆನೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಗೀತಾಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಗೀತಾ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಟೀವಿ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೇ ನಡೆದು ಬಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಎದೆ ಬಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಅವಳೀಗ ಒಂದು ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ನೈಟಿ ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಇದುವರೆಗೂ ಅವಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಥ ನೈಟಿಯನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾಗಿತ್ತು. ಅದರೊಳಗಿನ ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡುವಾಸೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗತೊಡಗಿತು. ಟೀವಿ ಬಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತಾ ನನಗೆ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನು ಎದ್ದು ನಿಂತೆ. ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸರಿಸುತ್ತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಳು. ನಾನು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟೆ. ಅವಳು ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟೆ. ಮತ್ತೊಂದು, ಇನ್ನೊಂದು... ನಾನೀಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದಡಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಒಂದೇ ಚಲನದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸೊಂಟವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದೆಳೆದು, ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ ಅವಳನ್ನು ಮುದ್ದಾಡಲೇ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಗೀತಾ ತಿರುಗಿದಳು. ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳ ಹೆಣ್ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಹೆದರಿರಬೇಕು. ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗಿರಬೇಕು. ಗೀತಾ ಆಯ ತಪ್ಪಿದವಳಂತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ವಾಲುತ್ತಲೇ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳ ನಡುವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳು ಬೀಳದಂತೆ ತಡೆದವು. ಗೀತಾಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕ ರಪ್ಪನೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಏನಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಅವಳು ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ತುಟಿಗಳು ಅವಳ ಕತ್ತನ್ನು ಚುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಅವಳ ಮೈತುಂಬ ಹರಿದಾಡತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಗೀತಾ ನನ್ನ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕಿಸುವ ನಗ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ನಾನು ಮಂಚದ ಹತ್ತಿರ ಕೋಹಿನೂರ್ ಕಾಂಡಮ್‌ನ್ನು ಅದರ ಪ್ಯಾಕೇಟ್‌ನಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಶಾಂತ ಮಂದಹಾಸವೊಂದಿತ್ತು.

"ಹಂ..." ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು ಗೀತಾ. "ಅದೊಂದು ಹುಚ್ಚು ವಯಸ್ಸು. ನೀನು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ನೋವಾಗುತ್ತೆ." ಅವಳ ಬಲಗೈ ಅವಳ ನುಣುಪಾದ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತ್ರಿಕೋನಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದ ಅವಳ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ನಾನು ಅದನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. "ನೀನು ಮೊನ್ನೆ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿದಾಗ ನಾನು ತುಂಬಾ ಯೋಚಿಸಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನಿನಗಿದೆ ಅನಿಸಿತು." ಗೀತಾ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳೀಗ ನನ್ನ ದಪ್ಪಾದ ಶಿಶ್ನದ ಮೇಲೆ ನಾನು ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಡಮ್‌ನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. "ಆದ್ರೆ ನಾನೊಂದು ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣು. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆದಂತೆ." ನನಗೆ ಅವಳ ಸಂಕಟ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಾಮ-ಪ್ರೇಮಗಳ ಎದುರು ಧರ್ಮ, ನೀತಿಗಳು ಕುಸಿದಿರುವುದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲೇನಲ್ಲ. ರಬ್ಬರ್ ತೊಡಿಸಿದ ನನ್ನ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಗಾತ್ರದ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ತೂಗಿಸುತ್ತ ನಾನು ಮಂಚವನ್ನೇರಿ, ಅವಳ ಎಡಬಲಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕೈಯೂರಿ ಅಣಿಯಾದೆ. "ಆದ್ರೂ ಇಂದು ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬಂದಾಗ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದೆ. ನೀನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದುದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಏನೋ ನೆಪ ಹೇಳಿ ಆಂಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟೆ. ಆದ್ರೆ ನೆನ್ನೆದುರು ಬೆತ್ತಲಾಗೋದು ಹೇಗೆಂದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ."

ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಗೀತಾ ನನ್ನ ಮುತ್ತುಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಾಗಿದ್ದಳು. ತಡ ಮಾಡದೇ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಅವಳ ನೈಟಿಯನ್ನು ಸಡಲಿಸಿ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ತಳ್ಳಿದ್ದವು. ಬ್ರಾ-ಪ್ಯಾಂಟಿಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರದ ಗೀತಾಳ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಅಣಿಯಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದ ನಾವು, ಪರಸ್ಪರ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತ, ಮುದ್ದಾಡುತ್ತ ಸುಖಿಸಿದ್ದೆವು. ನನ್ನ ಸೆಟೆದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಬಲು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ತೀಡಿ, ತನ್ನ ಬಾಯಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಗೀತಾ ನನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನರಳುತ್ತ ಅದರ ರಸವನ್ನು ಹೀರಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಖಲಿಸಿ ಸುಖದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ್ದ ನನಗೆ ಗೀತಾ ತನ್ನ ಒದ್ದೆ ಯೋನಿಯನ್ನು ಉಣಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಉದ್ರೇಕಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಗೆ ತಂದಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ ನನ್ನ ಸೂಟ್‌ಕೇಸ್ ಒಂದರಿಂದ ಕೋಹಿನೂರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದಿದ್ದೆ.

"ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಪ್ರೇಮಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಮುಗ್ಧನಲ್ಲ ಎಂದಾಯ್ತು". ಗೀತಾ ನಕ್ಕಿದ್ದಳು.

ಈಗ ಅವಳ ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಸಿದ್ಧಾನಾಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಗೀತಾ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು. ಅದುವರೆಗೂ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಇದ್ದ ಅವಳ ಬಲಗೈ ಈಗ ಸರಿದು ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅವಳ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಸೇರಿತು. "ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆದಾಯ್ತು... ಇನ್ನೇಕೆ ತಡ?" ಎಂದಳು ಗೀತಾ.

ನಾನು ಚಲಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳ ಯೋನಿಮುಖಕ್ಕೆ ತಂದು ದೇಹವನ್ನು ಅವಳ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದೆ. ಅವಳ ಮುದ್ದಾದ ಆ ಯೋನಿಗೆ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಶಿಶ್ನ ಜೋಡಿಯೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಅದು ಅವಳೊಳಗೆ ಸೇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಗೀತಾ ಇನ್ನೂ ಕುಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಯೇ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ನಾನು ಅವಳ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಗಲಿಸಿ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನದ ತಲೆಯನ್ನು ಅವಳ ಸೀಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಷಿಸಿ ತಳ್ಳಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ. ಅವಳ ಯೋನಿಗೂ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನಕ್ಕೂ ಅದೆಂಥ ಸಂಬಂಧವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಶಿಶ್ನ ಸಲೀಸಾಗಿ ಅವಳ ಆಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿತ್ತು.

ಥಟ್ಟನೆ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದ ಗೀತಾ ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡಿದಳು. ಅದೊಂದು ಘಳಿಗೆ ಅವಳ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಉಸಿರಾಟವೇ ನಿಂತು ಹೋದಂತಿತ್ತು. "ಅದೇ ರುಚಿ... ಅದೇ ಸ್ಪರ್ಷ... ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ" ಅಂದಳು ಗೀತಾ. ನನ್ನ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಸುಖದ ನರಳೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಮಾತು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮೆಲ್ಲಗೆ ನನ್ನ ಸೊಂಟ ಕದಲಿತು ನನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಅವಳ ಯೋನಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆಯುತ್ತ... ನಾನಿನ್ನು ಅರ್ಧ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಗೀತಾಳ ಕೈಗಳು ನನ್ನ ಪಿರ್ರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡವು. ಸುಖದಿಂದ ಜಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಯೋನಿದುಟಿಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜುತ್ತ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಅವಳು ಎರಡು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ ಎಂದು ನಂಬುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅವಳ ಕೌಶಲ್ಯವೋ ಅಥವ ಅವಳ ಯೋನಿಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಬಿಗಿತವೋ... ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಭೋಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸದೇ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಸಂಭೋಗಿಸಿದೆವು. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನದಿಂದ ರಸ ಚಿಮ್ಮಿ ಅವಳ ಒಡಲನ್ನು ಸೀರಿದಾಗ ನಾನು ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೂಗಿ ಅವಳ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಮಲಗಿದೆ.

ಅದಾದ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯ ನಂತರ ಅಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತುರಿಗಿದಾಗ ಗೀತಾ ನಾನು ಟೀವಿ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಗೀತಾ ಮತ್ತೊಂದು ಚೋಡಿದಾರ್ ತೊಟ್ಟಿದ್ದಳು. ನಾನು ನೀಟಾಗಿ ಜೀನ್ಸ್ ಪ್ಯಾಂಟು ಮತ್ತು ಟೀ-ಶರ್ಟನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ನಾನು ಗೀತಾಳನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿಸಲು ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆ. ಅದೊಂದು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾರದ ಸಂಜೆ. ಗೀತಾಳೊಂದಿಗೆ ಹರಟುತ್ತ, ಯಾರೂ ಹತ್ತಿರವಿಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೈ ಮುಟ್ಟುತ್ತ, ಅವಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತ, ತುಂಟ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ ಅವಳನ್ನು ಲಾಲ್‌ಬಾಗ್ ಸುತ್ತಿಸಿದೆ. ಅಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಗೀತಾ ಊರಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಸಜ್ಜಾದಳು.

ಅವಳನ್ನು ಟ್ರೇನಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿ ಹೊರಗಿನಿಂದಲೇ ಅವಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು, "ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಾಯಿತು?" ಅಂದೆ. ಅವಳು ನಕ್ಕು, "ನಾನೇನೂ ಎಣಿಸಲಿಲ್ಲ" ಅಂದಳು. ಎರಡು ನಿಮಿಷಗಳ ಮೌನದ ನಂತರ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ತುಂಟ ಭಾವವಿತ್ತು. "ಹನ್ನೆರಡು?" ಎಂದಳು. "Yes, 12, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಆಲಸ್ಯ ಜಾಸ್ತಿ" ಎಂದೆ. "ಒಂದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ... " ಮುಂದಿನ ಮಾತು ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸದಂತೆ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಸರಿದು ಪಿಸಿಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು, "ನನ್ನ ಗಂಡನೊಂದಿಗೇ ನಾನು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನೀನು lucky", ಎನ್ನುತ್ತ ನಕ್ಕಳು. ನಾನೂ ನಕ್ಕೆ. "ಮತ್ತ್ಯಾವಾಗ ಬರೋದು?" ಎಂದೆ ನಾನು. ಗೀತಾ ನನ್ನನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ತಡೆದು ಹೇಳಿದಳು. "ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಗೀತಾ ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ". ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಠುರತೆಯಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿತ್ತು. ನಾನು ಮುಗುಳು ನಕ್ಕು ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಪೂರಕವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಒತ್ತಿ, "ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ, ಗೀತಾ" ಎಂದೆ.

ರೈಲು ಚಲಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೀತಾ ಮತ್ತೆ ಮರೆಯಾದಳು.

ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು ಗೀತಾ (ಭಾಗ-1)

ಲೇಖನ: madhuಚಂದ್ರ

ನಾನು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ನಡೆದ ಒಂದು ಘಟನೆ ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರ ನನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾದಂತೆ ಆ ಘಟನೆ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮೈ ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಏನೋ ಒಂದು ಕನಸು ಕಂಡಂತಿತ್ತು ಆ ಘಟನೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಅದರ ಒಂದೊಂದು ಎಳೆಯೂ ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ.

ಗೀತಾ ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮಗಳು. ನನಗಿಂತ ಐದು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವಳು. ನಾನಾಗ ಐದನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದೇ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಬಂಧಿಕರು ನೆರೆಹೊರೆಯವರಂತೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದೆವು. ಗೀತಾ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಗಳಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದಳು. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ದುಂಡು ದುಂಡಾಗಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಹೆಂಗಸರು ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಮುತ್ತು ಕೊಡದೇ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೀತಾ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಗಲೂ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಂಡಿಗೆ, ಹಪ್ಪಳ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಾಬೂನು ಹಚ್ಚಿ ಜಳಕ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನೆಂದರೆ ಗೀತಾ ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವಳು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಗೀತಾಳನ್ನು ಕರೆದು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವಿರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತಾಳ ವರ್ತನೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತಾನು ಮಲಗಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಉಬ್ಬಿದ ತನ್ನ ಮೆತ್ತನೆಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನನ್ನ ತುಟಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೆಲವು ಸಲ ನನ್ನ ಎದುರು ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ನಗ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಬೇರೇನೂ ಅನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕಪ್ಪು ಗುಂಗುರು ಕೂದಲನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ. ಆದರೂ ನನಗೆ ಅವಳ ಆ ವರ್ತನೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಿನಿಸುವಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆಯಿತ್ತೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಗೀತಾ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಳು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೀತಾ ನನಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚಿ ಸ್ನಾನದ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದುಳು. ಆಗ ಅವಳು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.

"ನೀನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲಾ ಅಂತಂದ್ರೆ ನಾನು ನಿಂಜೊತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ಲಾ?"

ನಾನು ತಲೆಯಾಡಿಸಿರಬೇಕು. ಅವಳು ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚತೊಡಗಿದಳು. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಗೀತಾ ನನ್ನ ಮೈ ತುಂಬಾ ಸಾಬೂನನ್ನು ಸವರಿ ಬುರುಗು ತರಿಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವಳು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ತೀಡಿದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರನ್ನು ಎರಚಿದಳು. ತನ್ನ ಗುಣಧರ್ಮವನ್ನು ಮೆರೆದ ಅದು ನಿಗುರಿ ನಿಂತಿತು. ಕಾಮ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿರದಿದ್ದರೂ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗರ ಶಿಶ್ನ ನಿಮಿರಬಲ್ಲದಲ್ಲವೆ? ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ನಿಗುರಿ ಸಣ್ಣ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಯಂತಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಅವಳು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ತೀಡಿ ನೀವುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಪೆದ್ದನಂತೆ ನಿಂತಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಗೀತಾ ನನಗೆ ತನ್ನ ಮೈಗೆ ಸೋಪು ಹಚ್ಚುವಂತೆ ಹೇಳಿದಳು. ತನಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ಸೋಪು ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ಕತ್ತು, ಹೆಗಲು, ಎದೆ, ಬೆನ್ನು, ಕಾಲು, ತೊಡೆ ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಂದ ತೀಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದ ತನ್ನ ಆ ಕಪ್ಪುಗೂದಲಿನ ತಾಣವನ್ನು ಅವಳು ಸೋಪಿನ ನೊರೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಉಜ್ಜಿಸಿಕೊಂಡಳು. ನಡುನಡುವೆ ಅವಳು ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲವೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಅದು ಏಕೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ತೊಡೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪುಚುಕ್ಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲ ಸಲ ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ. ಅದು ಏನು ಮತ್ತು ಅದು ಅಲ್ಲೇಕಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ನಾನದ ಕೋಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋದಾದ ಮೇಲೆ ಗೀತಾ ನನ್ನ ಮೈಯನ್ನು ಟವಲಿನಿಂದ ಒರೆಸಿ ಅದೇ ಟವಲಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮೈಯನ್ನೂ ಒರೆಸಿಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಲಿಲ್ಲ, ತಾನೂ ತೊಡಲಿಲ್ಲ. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಒರಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದಳು. ತನ್ನ ನಗ್ನ ಮೈಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಸ್ನಾನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಳು. ನಾನೇನು ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ನನ್ನ ಶಿಶ್ನದ ನಿಮಿರನ್ನು ತೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ನನ್ನ ಕೆಳಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೊಸರಾಡುತ್ತ ಅದೇನು ಮಾಡಿದ್ದಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನಗೆ ನನ್ನ ಶಿಶ್ನ ಎದರಲ್ಲೋ ಅರ್ಧ ಸಿಕ್ಕಿದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಮೊದಲೆಂದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಕೊಸರಾಡಿದೆ ಮುಜುಗರದಿಂದ. ಅವಳು ಸುಮ್ಮನಿರುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದಳು. ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ನಾನು ಹಾಗೆ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಕೊಸರಾಡುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದಂತೆ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡಹತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಮೇಲೇನಾಯಿತೆಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಗೀತಾ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಂಥ ಸಲಿಗೆಯನ್ನು ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಧೀಡಿರನೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಏಕಾಯಿತೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅವಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಂಟಾಗಿರಬೇಕು. ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪೆಂದು ಅನಿಸಿರಬೇಕು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗೀತಾಳ ಕುಟುಂಬ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮನೆ ಆಸ್ತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬದ ನಡುವೆ ಕಲಹವೊಂದು ತಲೆದೋರಿ ಎರಡೂ ಮನೆಯವರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಎಂದಿಗೂ ನನಗೆ ಗೀತಾಳ ಭೇಟಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಅವಳ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತೂ ಆಡದಂತಾಗಿತ್ತು.

ನಾನು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ, ಬಿ.ಕಾಂ. ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದೆ. ಗೀತಾಳೊಂದಿಗಿನ ಆ ಬಾಲ್ಯದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದುಂಟು. ಅವಳಿನ್ನೂ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾಳೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳು ನನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದವು. ಅವಳು ಚೆಲುವೆಯೆಂದು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡವನಾದಂತೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟಲು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಉದ್ದನೆಯ ಕೂದಲು, ಮೊಂಡಾದ ಮೂಗು, ತುಂಬಿದ ತುಟಿಗಳು, ನೀಳವೆನ್ನಬಹುದಾದ ಕತ್ತು, ಹದಿನಾರ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಪ್ಪತ್ತರ ಯೌವ್ವನವನ್ನು ಹೋಲುವಂಥ ಅವಳ ದುಂಡು ಸ್ತನಗಳು, ಹರವಾದ ನಿತಂಬಗಳು.. ಎಲ್ಲ ಆ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಂಡಿದ್ದವು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಗೀತಾ ನನ್ನೆದುರು ಬಿಚ್ಚಿ ನಗ್ನವಾಗಿಸಿದ್ದಾಗ ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗುನಾಗಿದ್ದು ಎಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗೀತಾ ಈಗಲೂ ಅಂಥ ಚೆಲುವೆಯೇ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿರಬೇಕು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವಳು ಗುರುತಿಸುವಳೇ? ಅವಳನ್ನು ನಾನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆನೆ? ಅವಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ಆ ಸಂಬಂಧ ನೆನಪಿರುತ್ತದೆಯೆ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಅವಳ ನೆನಪು ಬಂದಾಗ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಗೀತಾ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಜೊತೆ ಅವಳ ಗಂಡ, ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಗಿಯರೂ ಇದ್ದರು. ಮೈಸೂರು-ಬೆಂಗಳೂರು ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರಂತೆ. ನಾವಿಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಮ್ಮ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲ ಯಾರೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದು, "ಇಲ್ನೋಡು, ಯಾರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಗಿತಕ್ಕ ನೆನಪಿದ್ದಾಳೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೇ ನನಗೆ ಅವಳು ಗೀತಾ ಎಂದು ಗುರುತಾಗಿದ್ದು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಕ್ಷಣ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಅವಳಿಗಾಗ ೩೩ ರ ವಯಸ್ಸಿರಬೇಕು. ನನಗೆ ೨೮. ಆದರೆ ಅವಳು ಮಾತ್ರ ೨೪ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಂತಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ಆ ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧ ನೆನಪಾಗಿ ಮಾತೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಗುಳು ನಕ್ಕಿದ್ದೆನಷ್ಟೇ. ಅವಳೂ ನಕ್ಕಿದ್ದಳು. ಅಂದು ಇಡಿ ದಿನ ನಾನವಳನ್ನು ಕದ್ದು ಕದ್ದು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತೂ ಆಗಿತ್ತು. ಗೀತಾಳ ಗಂಡ ತಾವೆಲ್ಲ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊರಡಬೇಕೆಂದು ಸಂಜೆ ಚಹ ಕುಡಿಯುತ್ತ ಸಾರಿದ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಇದ್ದು ಹೋಗಿ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಅದೇನು ಆಗಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮಾತೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಗೀತಾಳ ಗಂಡ ಮಾತ್ರ ಹಠ ಹಿಡಿದವನಂತೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ. ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ಕ್ಲಾಸುಗಳು, ತನ್ನ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕೆಲಸ, ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮನೂ ಹಠ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಗೀತಾಳನ್ನಾದರೂ ಒಂದು ವಾರ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಳು. ಹೆಂಗಸರ ಹಠದ ಮುಂದೆ ಗಂಡಸರ ಹಠ ಅಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ನೋಡಿ. ಗೀತಾಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಗೀತಾಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆಗ ನನಗಾದ ಸಂತಸ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.

ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೀತಾ ನಾನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಕೋಚ ಮರೆತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದೆವು. ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಸುತ್ತಾಡಿಸುವಂತೆ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಸಮಯ ಹಾಳುಮಾಡದೇ ಬೇಗ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜೀನ್ಸ್ ಪ್ಯಾಂಟು ಮತ್ತು ಟೀ ಶರ್ಟ ತೊಟ್ಟು, ಸುಗಂಧವನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಗೀತಾ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೋ ಎಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಚೂಡಿದಾರೊಂದನ್ನು ಧರಿಸಿ ನನ್ನ ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬುಲ್ ಟೆಂಪಲ್ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಬೇಗನೆ ಬಸವಣ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕುಳಿತೆ. ಅದುವರೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕೋಚದಿಂದಲೇ ಇದ್ದ ಗೀತಾ ಈಗ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸತೊಡಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚರಿಸಿದಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಗರ್ಲ್‌ಫ್ರೆಂಡ್ ಅದಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿ ಪದ್ಮಿನಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳಿದೆ. ಅವಳು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ನಕ್ಕಳು. ನನಗೆ 'ಕೆಟ್ಟ ಹುಡುಗ' ಎಂದು ಬಿರುದನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು.

"ಗೀತಾ, ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಆಡಿದ್ದ ಆಟಗಳು ನಿನಗೆ ನೆನಪಿವೆಯೇ?" ಎಂದು ನಾನು ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ಕೇಳಿದೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ತುಂಟತನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದಳೋ ಏನೋ, ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಲ ನಿಮೀಷಗಳ ಮೌನದ ನಂತರ ಗೀತಾ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಏನೋ ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವವಳಂತೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, "ನಿನಗೆ ಏನೇನು ನೆನಪಿದೆಯೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನಿಂದಾದ ತಪ್ಪುಗಳು ನಿನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡು" ಅಂದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚಿಂತೆಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳ ಆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು, "ಆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಿಬಿಡು ಗೀತಾ" ಎಂದೆ. ಅವಳು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಲು ಬಿದ್ದಂತೆ ಹೆದರಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. ತಾನು ಮರುದಿನವೇ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ನಾನು ಮತ್ತೆನನ್ನೂ ಅನ್ನದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆ. ಅವಳೆಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೋ ಎಂದು ಹೆದರಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಮರುದಿನ ನಾನು ಎದ್ದಾಗ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟಿಫಿನ್ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಇಡೀ ದಿನ ಅವಳು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವಳೆದುರು ಕುಳಿತರೆ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಲೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಟ್ಟೆ.

ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯ...

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

ಬಸ್ಸಿನಾಗ ಸುರಿದಿತ್ತ ಜೇನ (ಕೊನೆಯ ಭಾಗ)

ಲೇಖನ: ಅನಂಗ


"ಕವಿ, ಜೇನ ಯಾವಾಗ ಸುರೀತಂತ ಹೇಳಲಾ..."

"ನೀವು ಮನೀಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ."

"ಅಂದ್ರ ಮುಂಜಾನೆಯಿಂದ?"

"ಹೂಂ"

"ಮೊದಲs ಹೇಳಿದ್ರ ಅದನ್ನ ಅಲ್ಲೇ ಹೀರಿಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ..."

"ಅದ್ಹೆಂಗ ಹೇಳ್ಲಿ?"

"ಯಾಕ? ನಿನಗೇನ ಹೇಳ್ಲಿಕ್ಕೆ ಹಾದಿ ಕಡಿಮಿ ಅವಯೇನ?"

"ಮನ್ಯಾಗ ಅಷ್ಟ ಮಂದಿ ಇದ್ರಲ್ಲಾ..."

"ಹೂಂ, ಇರ್ಲಿ. ನಾಲ್ಕ ದಿನಾ ನಂದ ನೆನಪ ಭಾಳ ಆತೇನ? ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಯಾರರೆ ಇರಾವ್ರು. ಹೆಚ್ಚು ಏನೂ ಕೇಳ್ಲಿಕ್ಕೇ ಆಗಿಲ್ಲ ಮಾರಾಯ್ತಿ."

ಅಕೀ ಏನೂ ಅನಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರ ಆಕಿ ತನ್ನ ತುಟೀನ ಹಲ್ಲಾಗ ಕಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದಿದ್ಳು. ಯಾಕಂದ್ರ ನನ್ನ ಬಟ್ಟಗೋಳು ಅಕಿ ತಂತೀನ ಮೀಟಲಿಕ್ಕ ಹತ್ತಿದ್ವು. ಅಕಿ ತೊಡಿಗೋಳು ಒಮ್ಮೆ ಅಗಲ ಆದ್ರ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಗ ಮಾಡ್ತಿದ್ವು.

"ಅಲ್ಲಾ ಕವಿ, ನಾಲ್ಕೇ ದಿನದಾಗ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳದಾದಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಬೆಳಿ!"

"ಹೂಂ"

"ಏನ ಹೂಂ? ಮೊನ್ನೇನೇ ಎಲ್ಲಾ ತಗದು ಚಂದಂಗ ನುಣ್ಣಗ ಮಾಡಿ ಕಳಸಿದ್ದೆ..."

"ನೀವ ಹತ್ರ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ ಬೆಳಿ ತಗ್ಯಾವ್ರ ಯಾರು?"

ಆಕಿ ಹಂಗ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ರ ನನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟದಾನ ಬೆಪ್ಪ ದಪ್ಪಗಾಗಿ ಸೆಣಸಾಡಲಿಕ್ಕ ಹತ್ತಿತ್ತು. ಆಕಿ ತೊಡಿ ನಡುವಿನ ನನ್ನ ಕೈ ಪೂರಾ ಹಸೀಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದು ಬಸ್ ಆಗಿರದಿದ್ರ ಆ ಹೊತ್ತಿಗಾಗ್ಲೇ ನನ್ನದು ಅಕಿದ್ರಾಗ ಹೊಕ್ಕು ಕುಣಿದಿರತಿತ್ತು. ಆದ್ರ ಅದು ಬಸ್ ಆಗಿದ್ರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತ ಆದಮ್ಯಾಲ ಅಕಿ ಜೋರಂಗ ನಡಗಿದ್ಳು. ಯಾರರ ನೋಡಿದ್ರ ಪಾಪ ಹುಡುಗಿಗೆ ಥಂಡಿ ಭಾಳ ತಗೋಂಡದ ಅಂದಿರಾವ್ರು. ಆದ್ರ ನನಗ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅದು ಥಂಡೀ ನಡಗಲ್ಲ ಅಂತ. ಆಕಿ ಶಾಂತ ಆದಮ್ಯಾಲೆ ನಾನು ಕೈ ಹೊರಗೆಳಕೊಂಡು ನನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟನಾಗ ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಟ್ಟಿದ್ದೇ ತಡ ನಂದು ರಸಾ ಸಿಡಿಸೇ ಬಿಡ್ತು. ಅದು ಕವಿತಾಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು.

'ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡ್ರಿ,.. ಮನೀಗ ಹೋದಮ್ಯಾಲೆ ನಿಮಗ ಹೋಳಗಿ ಊಟಾ ನಾ ಹಾಕ್ತೀನಿ' ಅಂದ್ಳು.

ಕವಿತಾನ ಹೋಳಗಿ ಊಟ ಅಂದ್ರ ಭಾಳಾ ಸ್ಪೆಷಲ್ ನೋಡ್ರಿ. ಅದ್ರ ಕಥೀ ಮತ್ತ್ಯಾವಾಗರೇ ಹೇಳ್ತಿನಿ.

ಬಸ್ಸಿನಾಗ ಸುರಿದಿತ್ತ ಜೇನ (ಭಾಗ-2)

ಲೇಖನ: ಅನಂಗ


ಮಾವನ ಮನ್ಯಾಗ ಸಂಜೀ ಛಾ ಕುಡದಾವ್ರs ನಾನು ಕವಿತಾ ಹೊರಡಲಿಕ್ಕೆ ತಯಾರಾದ್ವಿ. ನಮ್ಮನ್ನ ಕಳಸೂ ಮನಸ ಅವರಿಗ್ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏನ ಅಳಿಯಂದ್ರ ಹೀಂಗ ಬಂದ ಹೀಂಗ ಹೊಂಟsಬಿಟ್ರೆಲ್ಲಾ... ಅಂತ ನಮ್ಮತ್ತಿ ಮಾವ ಹಳಾಳಿಸಿದ್ರು. ಅವ್ರು ವಯಸ್ಸಾದವ್ರು, ನನ್ನ ತ್ರಾಸು ಅವ್ರಿಗೇನ ಅರ್ಥ ಆದೀತು. ಅಂತೂ ಅವ್ರಿಗೆ ಏನೋ ಹೇಳಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ನಾವು ಜಾಗಾ ಬಿಟ್ವಿ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗತಿದ್ದಂಗನ ಡಿಸೆಂಬರ ಥಂಡಿ ಮೈಬಿಚ್ಚಿತ್ತು. ಅದು ಮೈ ಬಿಚ್ಚಿದ್ರ ನಮ್ಮ ಮೈ ಮುದುಡಲಿಕ್ಕ ಹತ್ತಿತ್ತು. ಕವಿತಾಗ ಖಿಡಕೀ ಕಡೆ ಸೀಟ ಕೊಟ್ಟು ನಾನು ಅವಳ ಮಗ್ಗಲ ಕೂತಕೊಂಡೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸೀಟ ಬಸ್ಸಿನ ನಟ್ಟನಡಬರಕ ಇತ್ತು. ಸವದತ್ತಿ ಕಡೆಯಿಂದ ಧಾರವಾಡಕ್ಕ ಸಂಜೀಕೆ ಬಸ್ಸುಗೋಳು ಖಾಲಿ ಹೋಗೂದು ಭಾಳ ಅಪರೂಪಾ. ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸೂ ಖಾಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಸೀಟಗೋಳೂ ತುಂಬಿದ್ವು. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಸೀಟಿನ್ಯಾಗ ಹಳದಿ ಪೇಟಾ ಸುತ್ತಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಮುದುಕ ಕೂತಿದ್ದ. ಅವನ ಮಗ್ಗಲ ಒಬ್ಬ ಹುಡಗ ಕೂತಿದ್ದ. ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸೀಟಿನ ಖಿಡಕ್ಯಾಂದ ಹಾಯ್ಸಿ ತಳಗ ಭಜೀ ಮಾರಾವನ ಕಡೆ ನೋಡಕೋತ ಕೂತಿದ್ರು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಭಜಿ ತಿನಬೇಕಂತ ಅನಿಸಿದಂಗಿತ್ತು. ಆದ್ರ ಒಬ್ರೂ ರೊಕ್ಕಾ ತಗೀವಲ್ರು, ಭಜಿ ತೊಗೋವಲ್ರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದಮ್ಯಾಲ ಬಸ್ ಚಾಲು ಆತು. ಬಸ್ ಸವದತ್ತಿ ಬಸ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಿಂದ ಹೊರಬೀಳೂ ಸಮಯಕ್ಕ ಕತ್ತಲೀನs ಆಗಿತ್ತು. ನಾನು ಮೆಲ್ಲಕ ಕವಿತಾನ ಹತ್ರ ಸರದೆ. ಅಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತೂ ಅಕಿ ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ದ ಸುಮ್ಮ ಕೂತಿದ್ಳು. ಅವ್ವಾ ಅಪ್ಪನ್ನ ಬಿಟ್ಟ ಬಂದಿದ್ಳು. ಬ್ಯಾಸರ ಆಗಿರಬೇಕು. ಅಕಿ ತೊಡಿ ನನ್ನ ತೊಡೀಗೆ ತಾಕಿ ನನಗ ಏನೇನೋ ಮಾತಂಡಂಗ ಆಗಿತ್ತು. ಆದ್ರ ನಾನೂ ಹೆಚ್ಚ ಮಾತಾಡ್ದೇ ಸುಮ್ನ ಕೂತಿದ್ದೆ.

ಹದಿನೈದ ನಿಮಿಷ ಕಳದಮ್ಯಾಲ ಬಸ್ ಊರ ಹೊರಗ ಹೊಂಟಿತ್ತು. ಡ್ರೈವರ್ ಲೈಟ್ ಆರಿಸಿದ. ಹೊರಗ ಥಂಡಿ, ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗ ಕತ್ತಲಿ. ನಾವಿಬ್ರೂ ಹೊಸ್ತಾಗಿ ಮದವ್ಯಾದಾವ್ರು. ನಾಲ್ಕ ದಿನಾ ಒಬ್ರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟ ಇದ್ದಾವ್ರು. ಬಸ್ ತೂಗಕೋತ ಸಣ್ಣಂಗೆ ಜಿಗ್ಕೊತ್ತ ಹೊಂಟಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬಲಗೈ ಕವಿತಾನ ತೊಡೀಮ್ಯಾಲ ತುಡಗ ಮಂಗ್ಯಾನ ಥರಾ ಏರಿ ಕೂತಿತು. ಕವಿತಾನ ತಲಿ ನನ್ನ ಹೆಗಲಮ್ಯಾಲ ಇತ್ತು. ಅಕಿಗೆ ನಿದ್ದಿ ಹತ್ತಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲೋ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆರಡ ನಿಮಿಷ ಆದಮ್ಯಾಲ ನನ್ನ ತುಡಗ ಕೈ ಮೆಲ್ಲಗ ಆಕಿ ಸೊಂಟಕ್ಕ ಏರಿತ್ತು. ಅಕಿನ ಸೀರೀ ಅಂಚಿನ ಸುತ್ತ ತಿರಗಿ ಸೀದಾ ಆಕಿ ಹೊಕ್ಕಳ ಕೆಳಗs ಬಂದಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕ ಬಸ್ಸಿನ ಗಾಲಿ ಒಂದ ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲ ಮ್ಯಾಲ ಹಾದೂವೋ ಏನೋ ಬಸ್ ಜಿಗದಂಗ ಮಾಡ್ತು. ನನ್ನ ಬಟ್ಟಗೋಳು ಆಕಿ ಸೀರಿ ನೆರಗನ್ಯಾಗ ಸಿಕ್ಕೊಂಡಬಿಟ್ವು. ಅಕಿ ಮೈ ಬಿಸಿ ನನ್ನ ಬಟ್ಟಗೋಳಿಗೆ ತಾಕಿತ್ತು. ಆಕಿನ ಮೆತ್ತಗಿನ ಕೆಳಹೊಟ್ಟಿ ಯಾಕೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆವರಿದಂಗನೂ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಆದರ ನನಗೆ ಬ್ಯಾರೇನs ವಿಚಾರ ಬಂತು. ಇಂಥಾ ಥಂಡ್ಯಾಗ ಕೂತಲ್ಲೇ ಕೂತು ಇಕಿ ಬೆವರತಾಳರೆ ಹೆಂಗ ಅಂತ. ಆಮ್ಯಾಲ ಅನಿಸ್ತು ಇದು ಬೆವರಲ್ಲಾ ಅಂತ!

ಈ ನಾಲ್ಕು ದಿನದಾಗ ನನ್ನ ಹರೇದ ಹೆಂಡತಿ ಸ್ವಭಾವನs ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮರತಹಂಗ ಆಗಿತ್ತೋ ಏನೋ... ಇಲ್ಲದಿದ್ರ ಹಿಂಗ ಅರೀದಾವ್ರಥರ ಅಂಜಕೋತ ಅಕಿ ಹೊಕ್ಕಳ ತಳಗ ಕೈ ಇಟ್ಟಗೊಂಡ ಕೂತೀರಾವನಲ್ಲಾ ನಾನು. ನನ್ನ ಗಿಡದಾಗs ಹೂವಾಗಿದ್ದು ನನಗs ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಂದ್ರ? ಅಂದಾವನs ಕೈ ತಳಗ ತಳ್ಳೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅದು ಹೋಗಿ ಸೀದಾ ಅಕಿ ಬಾಗಲಾನ ತಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಕಿ ಗಪ್ಪನ ಉಸರ ಹಿಡಿದಿದ್ದು ನನಗ ಕೇಳಿಸ್ತು. ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮ್ಯಾಲ ತಲಿ ಇಟ್ಟಾಕಿ ಮಲಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟ ಗೊತ್ತಾದಮ್ಯಾಲ ಸುಮ್ಮ ಇರ್ತೀನಾ ನಾನು?


ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

ಬಸ್ಸಿನಾಗ ಸುರಿದಿತ್ತ ಜೇನ (ಭಾಗ-1)

ಸ್ನೇಹಿತರೆ,

ಸುಮಾರು ಐದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಹೊಸ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾದ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದು ಈ ಕೂಡಲೇ ವಿವರಿಸಲಾರೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಠ್ಠಾತ್ತಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂಥದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದರ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಿಲುಕಿದ್ದೆ. ನಾನಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಮಧುಚಂದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರಣಯಪದ್ಮಿನಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆತ ಪ್ರಣಯಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಅದರ Yahoo! ಬಳಗದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಗತಿ.

ಸರಿ, ಈಗ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಬೇಕಿದೆ. ನಾನು ಮೂಲತಃ ಬಿಜಾಪುರ ಜೆಲ್ಲೆಯವಳು. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಅರಿತವಳು. ಆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶೃಂಗಾರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಅಂಥ ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದು ನನಗೆ ಈಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಅಶ್ಲೀಲವೆನಿಸಿದರೂ ನನಗದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ನಾನು ಆ ಲೇಖನವನ್ನು ಪ್ರಣಯಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದೆಂಬ ಕರಾರಿನ ಮೇಲೆ ಅವರು ಒಪ್ಪಿದರು. ಆದರೆ ಲೇಖನವೊಂದಕ್ಕೆ ಲೇಖಕನ ಗುರುತು ಇರದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಒಂದು ಕಲ್ಪಿತನಾಮವನ್ನಾದರೂ ಸೂಚಿಸಬಹುದಲ್ಲ?

ನೀವು ಈ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಿನೋಡಿ. ನಿಮಗೆ ಹಿಡಿಸಿದರೆ ಈ ತರಹದ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸೋಣ.

~ಪದ್ಮಿನಿ
----------------------------------------------------------------------------


ಲೇಖನ: ಅನಂಗ

ಮದಿವ್ಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಎರ್ಡ ತಿಂಗಳ ಆಗಿದ್ದಿಲ್ಲಾ. ನನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಕವಿತಾ ತನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಕುಬುಸಕ್ಕಂತ ತವರಮನೀಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ಳು. ಅಕೀ ಹೋಗಿದ್ದು ಐದೇ ದಿನಕ್ಕಂತಾದ್ರೂ ನನ್ನ ಜೀವಾ ಅಕಿ ಇಲ್ಲದ್ದಕ್ಕ ಚಡಪಡಸಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿತ್ತು ನೋಡ್ರಿ. ಅಂಥಾ ರುಚೀನs ತೋರಿಸಿದ್ದಳ್ರಿ ಹುಡುಗಿ. ಅಷ್ಟ ರುಚೀನs ಇತ್ತ್ರಿ ಅಕಿಗೂಡ ಇರೂದಂದ್ರ. ಅಕೀಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದರ ಹರೆ, ನನಗ ನಾಲ್ಕ ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚ ಅಷ್ಟs. ಮನ್ಯಾಗ ನಾವs ಇಬ್ರ ಇರಾವ್ರು, ಹೇಳಾವ್ರಿಲ್ಲ, ಕೇಳಾವ್ರಿಲ್ಲ. ಆಡಿದ್ದs ಆಟ, ಮಾಡಿದ್ದs ಊಟ. ಈ ಎರ್ಡ ತಿಂಗಳು ಹೆಂಗ ಹೋದು ಅಂತಾನs ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ್ರಿ.

ಎರ್ಡ ವಾರದ ಹಿಂದ ಕವಿತಾಗ ಅವಳ ಗೆಳತಿ ಜ್ಯೋತಿ ಭೆಟ್ಟ್ಯಾಗಿದ್ದಳಂತ. ಏನs ಕವಿತೀ, ಹೆಂಗ ನಡದsದ ಹೊಸಾ ಸಂಸಾರ? ಅಂತ ಇಕೀನ ಗಲ್ಲಾ ಚಿಂವಟಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದ್ದಳಂತ. ನಿನ್ನ ಮದಿವ್ಯಾಗ ನಾ ಒಂದ ಸೀರಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಅದನ್ನ ಉಟುಗೊಂಡು ನೋಡಿದ್ಯೇನ? ಅಂತೂ ಕೇಳಿದಳಂತ. ಅದಕ್ಕ ಇವಳು, 'ಹದಿನೈದ ದಿನಾ ಆತು ನನ್ನ ಗಂಡ ನನಗ ಚಡ್ಡಿ ಹಕ್ಕೋಳ್ಳಿಕ್ಕ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲಾ, ನಿನ್ನ ಸೀರಿ ಯಾವಾಗ ಉಡೂದು?' ಅಂತ ಅಂದಳಂತ. ಅದನ್ನ ಕೇಳಿ ಜ್ಯೋತಿ ಸಾಯೂಹಂಗ ನಕ್ಕಳಂತ. ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ ನಾನು ಕವಿತಾನ ತೊಡೀಮ್ಯಾಲೆ ಎಳದ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಹಂಗ ಹಟ್ಟಿದ್ದೆ ನೋಡ್ರಿ. ಹುಡುಗೀನs ಹಂಗ ಇದ್ದಾಳ್ರೀ. ಹುಚ್ಚs ಹಿಡಸ್ತಾಳ.

ಕವಿತಾ ಮನ್ಯಾಗಿಲ್ದ ನನಗೂ ಏನೇನೋ ವಿಚಾರ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ್ವು. ಅಕಿ ತವರಮನೀಗೆ ಹೋಗಿ ನಾಲ್ಕ ದಿನಾ ಆಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದ ದಿನಾ ಕಾಯ್ದರ ಆಯ್ತಲ್ಲ ಆಕಿ ಬಂದsಬಿಡ್ತಾಳ ಅಂತ ಎಷ್ಟ ನನಗ ನಾನs ಹೇಳಕೊಂಡ್ರೂ ಸಮಾಧಾನಾನs ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂದ ಮುಂಜಾನೇನs ಅಕಿಗಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, 'ಕವಿ, ನೀನೀವತ್ತ ಸಂಜೀಕೆ ತಯಾರಾಗಿರು. ನಾ ಸವದತ್ತಿಗೆ ಬಂದು ಕರ್ಕೊಂಡ ಬರ್ತೀನಿ' ಅಂದಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಹಠಾ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೊಂದಿನ ಅಲ್ಲೇ ಇರತೀನಿ ಅಂತಾಳ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ರ ಹಂಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಒಪ್ಪಿದ್ಳು. ಆದ್ರ ಮಾತು ಫೋನ್‌ನ್ಯಾಗ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಖರೆ ಅಕಿ ಮನಸನ್ಯಾಗ ಇನ್ನೊಂದಿನ ಅಲ್ಲೇ ಕಳೀಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ದಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಮಾವನ ಮನೀಗೆ ನಾನು ಹೊಂಟನಿಂತಿದ್ದೆ. ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಸವದತ್ತಿ ಒಂತಾಸಿನ ಹಾದಿ. ಸವದತ್ತಿ ಬಸ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನ್ಯಾಗ ಬಸ್ ಹೋಗಿ ನಿಂತದ್ದs ತಡಾ, ನಾನು ಕೆಳಗ ಜಿಗದು ಒಂದು ಆಟೋ ಹಿಡಕೊಂಡ ಹತ್ತ ನಿಮಿಷದಾಗ ಮಾವನ ಮನ್ಯಾಗs ಇದ್ದೆ.

ಲಗ್ನ ಆದಮ್ಯಾಲ ಇದು ಮೊದಲ ಸಲ ಮಾವನ ಮನೀ ಭೆಟ್ಟಿ. ಎಲ್ಲಾರೂ ಭಾಳ ಆದ್ರಾ ಮಾಡಿದ್ರು. ತಿನಿಸಿದ್ರು, ಕುಡಿಸಿದ್ರು. ಆದ್ರ ನನ್ನ ಚಿತ್ತ ಕವಿತಾನ ಸುತ್ತನs ಇತ್ತು. ತಿಂಗಳಾನಗಟ್ಟಲೇ ಅಕಿನ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನೇನೋ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಕಿ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬಂದು ಮಾತಾಡ್ಸಿದ್ರ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಬಿಸಿಯೇರಿದಂಗ ಆಗಿತ್ತು. ಅಕಿ ಅಂದಾನs ಅಂಥಾದ್ದು, ನನ್ನ ಗೆಳ್ಯಾರೆಲ್ಲಾರೂ ಏನ ಛಂದ ಇದ್ದಾಳೋ ಮಾರಾಯಾ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ... ಪುಣ್ಯಾ ಮಾಡೀ ನೋಡಪಾ ನೀ ಅಂತ ಸಂಕಟಾ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ್ರ ನನಗ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟಿ ಖುಷಿಯಾಗೂದು.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ (ಭಾಗ-3)

ಲೇಖನ: madhuಚಂದ್ರ
ಆಧಾರ: ವಾತ್ಸಾಯನರ ಕಾಮಸೂತ್ರ, ಕಲ್ಯಾಣಮಲ್ಲನ ಅನಂಗರಂಗ, ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

ಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದಿನ ಅಂಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ಶಂಖಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯೋಣ.

ಶಂಖಿನಿ

ಶಂಖಿನಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂದು ಅಥವ ಮಣ್ಣಿನ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಿಸಿದೇಹದ ಹೆಣ್ಣು. ಇವಳದು ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ದೇಹ, ಅವಳ ಸೊಂಟವು ಕೂಡ ದೊಡ್ಡದೇ. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ ಈ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ತನಗಳು ಮಾತ್ರ ಚಿಕ್ಕವು. ಅವಳ ಕೈ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಯೋನಿ ಯಾವತ್ತೂ ಒದ್ದೆಯಾಗಿರುತ್ತದಲ್ಲದೇ ಅದರ ದ್ರವ ಉಪ್ಪಿನ ರುಚಿಯಂತಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಯೋನಿಕಣಿವೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಕೂದಲು ತುಂಬಾ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಒಡಕು ಅಥವ ಕರ್ಕಶ ಮತ್ತು ಅವಳ ನಡಿಗೆ ಆತುರ ಅಥವ ಅವಸರವನ್ನು ತೋರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರಂತೆ ಇವಳಿಗೂ ಬಟ್ಟೆ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳೆಂದರೆ ಇಷ್ಟ.

ಶಂಖಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಕಾಮೋನ್ಮಾದದ ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಉಂಟಾಗಬಲ್ಲದು. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೇ ಕಾಮಾವೇಶಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಇವಳು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ದಿಗಿಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಅಥವ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗುವುದುಂಟು. ಇವಳೊಂದಿಗೆ ರತಿಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪುರುಷ ಇವಳ ಆವೇಶದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಇವಳ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.

ಶಂಖಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ ಒಬ್ಬ ಮುಂಗೋಪಿ ಹೆಣ್ಣು, ಕಟು ಹೃದಯಿ, ಹಠಮಾರಿ, ಅವಿನಿಯಿ ಮತ್ತು ಯಾವತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವಳು.

ಹಸ್ತಿನಿ

ಹಸ್ತಿನಿಯದು ಕುಬ್ಜ ನಿಲುವು, ಇವಳ ದೇಹದ ಎತ್ತರ ಕಡಿಮೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಒರಟೆನಿಸುವ ದಪ್ಪದಾದ ದೇಹ, ತಿಳಿ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮೈಬಣ್ಣ. ಅವಳ ಕತ್ತು ನೇರವಾಗಿರದೇ ಮಣಿದಂತಿದ್ದು ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಕರ್ಕಶವಾಗಿ, ಗಂಟಲಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಂತೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಹಸ್ತಿನಿಯ ನಡಿಗೆ ಜೋಲುಬಿದ್ದಂತೆ ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ಅವಲಕ್ಷಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳು ವಕ್ರವಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇವೆ.

ರತಿಕ್ರೀಡೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಹಸ್ತಿನಿಯದು ತುಂಬಾ ಆಲಸ್ಯದ ವರ್ತನೆ. ಬಲು ದೀರ್ಘವಾದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅವಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಸಂಭೋಗ ನಡೆಸಿದರೂ ಅವಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಸ್ತಿನಿಯದು ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕತನ, ಎಷ್ಟು ತಿಂದರೂ ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳದು ಮುಂಗೋಪದ ಸ್ವಭಾವ.

ನಾಲ್ಕು ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ರತಿಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದೆ. ಎಲ್ಲ ದಿನಗಳೂ ಸಂಭೋಗಕ್ಕೆ ಪಕ್ವವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪಂಚಾಗದ ಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ತಿಂಗಳೆಂದರೆ ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳು. ಒಂದು ಪಕ್ಷವೆಂದರೆ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಅವಧಿ. ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಕೊನೆಗೆ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಮಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ.

ಪ್ರತಿಪದ, ದ್ವಿತಿಯ, ಚತುರ್ಥಿ ಮತ್ತು ಪಂಚಮಿ (ಅಂದರೆ, ಒಂದು, ಎರಡು, ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಐದು) ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳುಂಟು.

ಷಷ್ಠಿ, ಅಷ್ಟಮಿ, ದಶಮಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಿ (ಅಂದರೆ, ಆರು, ಎಂಟು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು) ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಚಿತ್ತಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳುಂಟು.

ತೃತಿಯ, ಸಪ್ತಮಿ, ಏಕಾದಶಿ ಮತ್ತು ತ್ರಯೋದಶಿ (ಅಂದರೆ, ಮೂರು, ಏಳು, ಹನ್ನೋಂದು ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರು) ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಶಂಖಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳುಂಟು.

ನವಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ, ಪೂರ್ಣಿಮೆ ಮತ್ತು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ (ಅಂದರೆ, ಒಂಭತ್ತು, ಹದಿನಾಲ್ಕು, ಪೂರ್ಣಿಮೆ ಮತ್ತು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ) ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಹಸ್ತಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳುಂಟು.

ಇದಲ್ಲದೇ ದಿನದ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕಾಮಕ್ರೀಡೆಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ. ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೂರ್ಯಕಮಲವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ಅರಳುವ ಹೂವು ಅಥವ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ವಿಚಾರವಷ್ಟೇ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪಕ್ವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಿನಿಯನ್ನು ರತಿಕ್ರೀಡೆಗೆ ಅಹ್ವಾನಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಪುರುಷ, ಅವನು ಹದಿನಾರರ ತರುಣನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬಲ್ಲ. ಚಿತ್ತಿನಿ ಮತ್ತು ಶಂಖಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚಂದ್ರಕಮಲವಿದ್ದಂತೆ, ಅಂದರೆ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒರಟು ದೇಹದ ಹಸ್ತಿನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಮಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಣಯಕ್ರೀಡೆಗೆ ಪಕ್ವವೆನಿಸುವ ಸಮಯವನ್ನು ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಹರಗಳನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಹರ ಜೊತೆಗೆ ಅದು ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದಿನದ ಒಂದನೆಯ ಪ್ರಹರ: 6 a.m. - 9 a.m. ಪದ್ಮಿನಿ

ದಿನದ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಹರ: 9 a.m.-12 p.m. ಪದ್ಮಿನಿ

ದಿನದ ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಹರ: 12 p.m. - 3 p.m. ಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ

ದಿನದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪ್ರಹರ: 3 p.m. - 6 p.m. ಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ

ರಾತ್ರಿಯ ಒಂದನೆಯ ಪ್ರಹರ: 6 p.m - 9 p.m. ಚಿತ್ತಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ

ರಾತ್ರಿಯ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಹರ: 9 p.m. - 12 a.m. ಹಸ್ತಿನಿ

ರಾತ್ರಿಯ ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಹರ: 12 a.m. - 3 a.m. ಶಂಖಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ

ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪ್ರಹರ: 3 a.m. - 6 a.m. ಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿ


ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗಳ ಒಂದು ಆವರ್ತನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಘಂಟೆಗಳ ಅವಧಿಯ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಪ್ರಹರಗಳಿವೆ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮೂರು ಘಂಟೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಯವರೆಗೆ ಹಗಲಾದರೆ, ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಯಿಂದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮೂರು ಘಂಟೆಯ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿದೆ.

ಸಂಭೋಗವೆಂದರೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯುವ ಬರೀ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳುವುದು. ಸ್ತ್ರೀಯ ದೇಹ ರಚನೆ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ, ದಿನದ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯ, ಇವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಪ್ರಣಯದ ರಥವನ್ನೇರುವ ಪುರುಷ ಹೆಚ್ಚು ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣಲಾರ. ಏನಂತೀರಿ?

ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ (ಭಾಗ-2)

ಲೇಖನ: madhuಚಂದ್ರ
ಆಧಾರ: ವಾತ್ಸಾಯನರ ಕಾಮಸೂತ್ರ, ಕಲ್ಯಾಣಮಲ್ಲನ ಅನಂಗರಂಗ, ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಗ್ಗೆ ಓದೋಣ.

ಚಿತ್ತಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ

ಚಿತ್ತಿನಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ, ಎತ್ತರವೂ ಅಲ್ಲ, ಕುಳ್ಳಗೆಯೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ. ಅವಳ ದೇಹ ತುಂಬಾ ಮೃದು, ಕೊರಳು ಶಂಖದಂತೆ, ಕೂದಲು ಭ್ರಮರದಂತೆ ಕಪ್ಪಗೆ ಇರುತ್ತವಂತೆ. ಅವಳದು ಸಿಂಹಕಟಿ, ಅಂದರೆ ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಳತೆ ತುಂಬಾ ಕಿರುದಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಸಿಂಹದ ಕಟಿಯಂತೆ. ಅವಳ ಸ್ತನಗಳು ಘನವಾಗಿಯೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಎರಡು ಅಥವ ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳ ಅಂತರವಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳು ಬಲು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದು, ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳು ಕೊಬ್ಬಿದ ಘನಗೋಲಗಳಂತಿರುತ್ತವಂತೆ. ಚಿತ್ತಿನಿಯ ಸುಂದರವಾದ ಯೋನಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಕೂದಲು ತೆಳ್ಳಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅವಳ ರತಿದಿಬ್ಬವು (ಯೋನಿಯ ಮೇಲೆ, ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಗೆ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುವ ಭಾಗ, ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು mound of venus ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ, ದುಂಡಗೆ ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಇರುತ್ತದಂತೆ.

ನಿಮಗೆ ಈ ರತಿದಿಬ್ಬವೆಂದರೇನು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಈಗಾಗಲೇ ಬಂದಿರದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ಚಿತ್ತಿನಿಯ ಭಗಾಂಕುರ (clitoris ) ಯಾವತ್ತೂ ಬಿಸಿಯೇರಿದಂತಿದ್ದು ಜೇನುರಸದ ಕಂಪನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತದಂತೆ. ಸಂಭೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿರುವ ಚಿತ್ತಿನಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಯೋನಿಯಿಂದ ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಶಬ್ದ ಹೊರಡುತ್ತದಂತೆ.

ಚಿತ್ತಿನಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂಚಲವಾಗಿದ್ದು ಅವಳು ಮನಸೆಳೆಯುವ ವಯ್ಯಾರದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾಳಂತೆ. ಚಿತ್ತಿನಿ ಒಬ್ಬ ಸುಖಲೋಲುಪ ಹೆಣ್ಣು, ಅಂದರೆ ಸುಖಕ್ಕೆ ಮಾರು ಹೋಗುವವಳು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ. ಆದರೂ ಚಿತ್ತಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಕಾಮಾಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಂತೆ. ಅವಳಿಗೆ ಕಲೆ, ನರ್ತನ, ಸಂಗೀತದತ್ತ ಒಲವು ಹೆಚ್ಚು, ಪಕ್ಷಿಗಳೆಂದರೆ ಬಲು ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತು ಅವಳದು ಸಾಧನೆಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಂತೆ.

ಇಂದಿಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಮುಂದಿನ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಶಂಖಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಓದೋಣ.

ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ (ಭಾಗ-1)

ಲೇಖನ: madhuಚಂದ್ರ
ಆಧಾರ: ವಾತ್ಸಾಯನರ ಕಾಮಸೂತ್ರ, ಕಲ್ಯಾಣಮಲ್ಲನ ಅನಂಗರಂಗ, ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು


ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕಾಮವೆನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಾತ್ಸಾಯನರಂಥ ತಪಸ್ವಿಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಮದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಮನವನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಸುಖಕರ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಕರ ಕಾಮದ ಅನುಭೂತಿಗೆ ಹಲವು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಉಪಯುಕ್ತ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಸೆಕ್ಸ್ ಕಥೆಯಂತೆ ಓದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ರೋಮಾಂಚನ ಸಿಕ್ಕದೇ ನಿರಾಶರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಅಧ್ಯಯನ, ಪಡ್ಡೆ ಹುಡುಗರಿಗೆಂದು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕ್ರೈಂ ಸ್ಟೋರಿ ಅಲ್ಲ. ಇಂದು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶುದ್ಧ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಂಗ್ಲ ವಿಮರ್ಷಕರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷಿಗೂ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಓದಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದವರಿಗೆ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ ನಿರಾಶೆ ತರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಸಿದ್ಧವಾದ ಮಾತು.

ನಾವೀಗ ಈ ಗಂಭೀರವಾದ ಅಧ್ಯಯನದ ಕೆಲವು ಆಯ್ದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತುಂಟತನದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲೇ ಚರ್ಚಿಸೋಣ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ತುಂಟ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಕೊಂಚ ರಂಜನೆಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನಾವು ತಿಳಿದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದೇ ಇದ್ದ ವಿಷಯಗಳ ಮಾತುಕತೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.


ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಜಾತಿಗಳು


ನೀವು ’ಪದ್ಮಿನಿ’ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿರಬೇಕಲ್ಲ? ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪದವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಒಡತಿಯ ಹೆಸರೂ ಪದ್ಮಿನಿಯೇ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೀಗಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಕಾರ ’ಪದ್ಮಿನಿ’ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಜಾತಿ. ಓ, ಇಂಥ ಜಾತಿಗಳೂ ಇವೆಯೋ ಎಂದಿರೋ, ಹೌದು, ಆದರೆ ಇವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಂಗಡಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲ. ಇವು ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡಿನ ದೇಹ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಲೈಂಗಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹುಟ್ಟಿದ ವರ್ಗಗಳು.

ನಾವು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅಥವ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ವಾಸ್ತುಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವಲ್ಲ? ಯಾವ ಭಾಗ ಎಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಯಾವ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಯಾವ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಈ ವಾಸ್ತುಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳೂ ಸಹ ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದ ವಾಸ್ತುಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತವೆ ಅನ್ನಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಳ ರಚನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯೇ ತಾನೆ ನಾವು ಯಾರು ನೋಡಲು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು? ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಗ್ರಂಥಗಳು ಇದನ್ನೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿವೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹೇಳುವುದು ಏನು, ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ವರ್ಗಗಳು ಯಾವವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಚರ್ಚಿಸೋಣ. ಪುರುಷ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡೋಣ. ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾರಗಳು:

• ಪದ್ಮಿನಿ

• ಚಿತ್ತಿನಿ

• ಶಂಖಿನಿ

• ಹಸ್ತಿನಿ

ಪದ್ಮಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ

ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದಲ್ಲದೇ ಅವಳು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪವೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯು ಇರಬಹುದು. ಹಾಗಾದರೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣಳೂ ಅಪರೂಪಳೂ ಎಂದು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಜಾತಿಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳೇನು?

ಪದ್ಮಿನಿಯ ಮುಖವು ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರನಂತೆ ನೋಡಲು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ಮೈ ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ಚರ್ಮ ಆ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆಗಳಂತೆ ನವಿರಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಆದರೂ ಅವಳ ಆ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ದೇಹಸಿರಿಯ ಮೇಲೆ ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದ ಛಾಯೆಯೊಂದು ಅವಳ ಯೌವ್ವನದ ಬೇಗೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಪದ್ಮಿನಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಷ್ಟೇ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಮೋಹಕವಾಗಿರುತ್ತವಂತೆ. ಅವಳ ಕೊರಳು ಶಂಖದ ಆಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ತೆಳ್ಳಗೆ ಮತ್ತು ನವಿರಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ಮೂಗು ನೇರ ಮತ್ತು ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ರಸ ತುಂಬಿದ ಹಣ್ಣಿನ ಹೋಳುಗಳಂತಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಮತ್ತು ಕೋಗಿಲೆಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ಇಂಪಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ನಡಿಗೆ ಹಂಸದ ನಡಿಗೆಯಂತೆ ಲಯಬದ್ಧವೂ ಆತೀ ಆಕರ್ಷಕವೂ ಆಗಿರುತ್ತದಂತೆ.

ಇಷ್ಟು ವಿವರಣೆಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ, ಪದ್ಮಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯ ಇನ್ನಿತರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪದ್ಮಿನಿಯ ಸ್ತನಗಳು ದುಂಡಗೆ ಮತ್ತು ಕೊಂಚ ಬಿರುಸೆನ್ನುವಷ್ಟು ಸುಪೂರವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವಂತೆ. ಆ ಸ್ತನಗಳು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ, ಅವಳ ಕೊರಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜೋಲು ಬೀಳದೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುತ್ತವಂತೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವಳ ಸ್ತನಗಳ ನಡುವಿನ ಕಣಿವೆಯ ಹರವು ಅವಳ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಅಗಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅಂದರೆ ಅವಳ ಸ್ತನಕಲಶಗಳು ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಜೋಡಿಯೊಂದರಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತವಂತೆ. ಪದ್ಮಿನಿಯ ಯೋನಿಯ ಆಕಾರವು ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಯಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಉದ್ರೇಕಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿರುತ್ತದಂತೆ. ಅವಳ ರತಿದಳವು ನೆಲನೈದಿಲೆಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಸೂಸುತ್ತದಂತೆ.

ಇನ್ನು, ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯು ಗುಲ್ಲುಮಾತು ಅಥವ ಗೊಡ್ಡುಹರಟೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ವಿರಳವಂತೆ (ಹಾಗಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರಣಯಪದ್ಮಿನಿಯ ಪದ್ಮಿನಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಅಲ್ಲ ಬಿಡಿ). ಪದ್ಮಿನಿ ಸ್ತ್ರೀಯು ಚತುರ, ಯುಕ್ತಿಶೀಲ ಮತ್ತು ಜಾಣಳಾಗಿರುತ್ತಾಳಂತೆ. ಅವಳು ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಕಾಲಹರಣವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ದೇವರಲ್ಲಿ ಭಯ-ಭಕ್ತಿ ಇರುವವಳೂ, ಸೌಜನ್ಯಶೀಲಳೂ ಆಗಿದ್ದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪುಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುವ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಅವಳು ತುಂಬಾ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾಳಂತೆ.

ಇದು ಪದ್ಮಿನಿ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸ್ತ್ರೀಯ ಲಕ್ಷಣಗಳ ವಿವರಣೆಯಾಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಿನಿ, ಶಂಖಿನಿ ಮತ್ತು ಹಸ್ತಿನಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಓದೋಣ.

ಅಭಿಸಾರಿಕೆ (ಭಾಗ-1)

ಲೇಖನ: ಪದ್ಮಿನಿ


ಅಶ್ವಪುರ ವಸುಂಧರೆಯ ಹುಟ್ಟೂರು. ಆದರೆ ಅವಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಬೆಳೆದದ್ದು, ಇಪ್ಪತ್ತು ವರುಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದದ್ದು ತನ್ನ ಸೋದರ ಮಾವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ. ತಂದೆಯ ಆಸರೆಯಾಗಲೀ, ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯಾಗಲೀ ಅವಳಿಗೆ ಲಭಿಸಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ತಂದೆ ತೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ತಾಯಿ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನರ್ತಕಿ. ಕಾಲು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಶ್ವಪುರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ಹಾಗೆ ಬಂದಾಗ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೂ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ವಸುಂಧರೆಗೆ ಆ ನಾಣ್ಯಗಳಾಗಲೀ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳಾಗಲೀ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನಾದರೂ ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವಂತೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಅತ್ತು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ತಾಯಿಗೆ ಮಗಳ ಆ ಒಂದು ಬಯಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸೋದರ ಮಾವನಾಗಲೀ, ಊರ ಜನರಾಗಲೀ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿರುವುದು ವಸುಂಧರೆಗೆ ತಾನು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವಳಾದಂತೆ ತಿಳಿಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಆಸ್ಥಾನ ನರ್ತಕಿಯರ ಬದುಕು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನರ್ತಕಿಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಉಪಚಾರ. ಆಸ್ಥಾನದ ಹೊರಗೆ ಅವರೆಂದರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅನಾದರ. ಬಹಶಃ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಏನೋ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಆಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೊರೆದು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಾಳು ಸಾಗಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಆ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ವಸುಂಧರೆ.

ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅದೇಕೆ ಜನ ತಾನೆಂದರೆ ಮೂಗು ಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದೇಕೆ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿದರೆ ಅವರ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಸುಂಧರೆಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಹನ್ನೆರಡರ ವಯಸ್ಸನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಎನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ತಾಯಿಯ ಅಪ್ರತಿಮ ಸೌಂದರ್ಯದ ಲಕ್ಶಣಗಳು ವಸುಂಧರೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡತೊಡಗಿದ್ದವು. ಬೆರಗು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥ ಯೌವ್ವನ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಬಹು ಬೇಗನೆ ಆತುರದಿಂದ ಅರಸಿ ಬಂದಂತಿತ್ತು. ಅವಳು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ್ದವು. ಅವಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸತೊಡಗಿದ್ದರು. ವಸುಂಧರೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ವರುಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಹದಿನಾರರ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವಸುಂಧರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರತಿದೇವಿಯೇ ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ನೀಳವಾದ ದೇಹದ ನಿಲುವು, ಅವಳ ಬಳಕುವ ಸಿಂಹ ಕಟಿಯ ಸೊಬಗಿಗೆ ತಾನೇ ಮಾರು ಹೋದಂತೆ ಅವಳ ಸೊಂಟದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬಾಗಿ ಹರಡಿದ ಅವಳ ಕಡುಗಪ್ಪು ಕೇಶರಾಶಿ, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ, ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಂತಿ ಸೂಸುವ ಅವಳ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಚರ್ಮ ಅವಳೆಂಥ ಚೆಲುವೆಯೆಂದು ಸಾರಿ ಹೇಳುವಂತಿದ್ದವು. ನೋಡಿದವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿಬಿಡಬಹುದಾದಂತಹ ಅವಳ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಮುಖ, ತುಂಟತನವನ್ನೂ, ಮಾದಕತೆಯನ್ನೂ, ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ ಬೆರೆಸಿಟ್ಟ ಬಟ್ಟಲುಗಳಂತಹ ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಮಣಿದ ಹುಬ್ಬುಗಳು, ಮೊದ್ದಾದ, ಮುದ್ದಾದ ಅವಳ ಮೂಗು, ಸದಾ ಪ್ರೇಮದ ನಗುವನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಅವಳ ರಸತುಂಬಿದ ತುಂಬು ಅಧರಗಳು, ತೆಳುವಾದ ಅವಳ ನೀಳ ಕತ್ತಿನ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ ಚಾಚಿದ ಅವಳ ಹೆಗಲುಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ಬಳ್ಳಿಗಳಂತೆ ಚಾಚಿದ ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳು, ಅವಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಶಿಲ್ಪಿಯೊಬ್ಬನ ಕಲೆಯ ಫಲವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು.

ಅಶ್ವಪುರದಲ್ಲಿ ವಸುಂಧರೆ ಮನೆ ಮಾತಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿರದ ಅವಳ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಅವಳು ಅಸೂಯೆಯ ಮೂಲವಾದರೆ ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಿಗೆ ಅವಳು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೆಲ್ಲ ಯಾವತ್ತೂ ಅವಳ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಸುಂಧರೆ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳ ಸಾಮಿಪ್ಯಕ್ಕೆ, ಅವಳ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುವ ಹುಡುಗರ, ಯುವಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನದಿನಕ್ಕೂ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಿಗಾದರೋ ಇದರಿಂದ ಲಾಭವೇ ಆದಂತಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸಲಾಗದ ಯುವಕರು ಮೊದಲು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡತೊಗಿದ್ದರು. ಸಖಿ ಅನುಸೂಯೆಗೆ ಈಗ ಅವಳ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಐದಾರು ಹುಡುಗರ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು. ಗೆಳತಿಯರಾದ ಕೃಷ್ಣವೇಣಿ, ಚಂದ್ರಿಕೆ, ಸಾರಂಗಿ, ಚಿತ್ರಾಂಗದೆ, ಅಂಜನಿ, ಹೇಮಾವತಿ ಮುಂತಾದವರೂ ಅಷ್ಟೇ, ವಸುಂಧರೆಯ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕೋರಿ ಬಂದ ಹಲವು ಯುವಕರನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೆಳತಿಯರ ಈ ನಡುವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಸುಂಧರೆ ಯಾವತ್ತೂ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರು ಆ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ವಸುಂಧರೆಗೆ ತನ್ನ ಚೆಲುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರವಾಗಲೀ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸುವ ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಯಾಕೋ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಹುಡುಗನೂ, ಯಾವ ಯುವಕನೂ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಾರುಣ್ಯ ತಳೆಯುವ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಮೂಡುವಂತೆ ವಸುಂಧರೆಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರುಷಗಳಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿತ್ತು. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಅವಳಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವನೆಗಳು, ಹೆಣ್ತನದ ಬಯಕೆಗಳು, ಆಸೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳಲ್ಲಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡದಂತೆ. ಅವುಗಳ ಪ್ರಖರತೆಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ, ಅವುಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರತೆಯನ್ನು ತರುವ ವಯಸ್ಸು ಅವಳಿಗಿನ್ನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಅವಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತನೆ ಹುಟ್ಟುವ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ದಿಗಿಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹುಡುಗಿಯೂ ಅನ್ನಲಾಗದ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣೂ ಅನ್ನಲಾಗದ ಆ ಹದಿನಾರರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಇಂಥ ದಿಗಿಲುಗಳು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಲ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ ಮೈ ಬಿಸಿಯೇರಿದಾಗ ವಸುಂಧರೆಗೆ ಅದೆಂಥ ಜ್ವರವೆಂದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಂಥದೋ ತಳಮಳ, ಹೀಂಸೆ ತರುವ ಒಂಟಿತನ. ನಿದ್ರೆ ಬಾರದೇ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ದೀರ್ಘ ಸಮಯ. ಆಗೆಲ್ಲ ಯಾವುದೋ ಅಪರಿಚಿತ ಯುವಕನೊಬ್ಬನ ಮುಖ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಆ ಮುಖ ಓಬ್ಬ ರೂಪವಂತ ಯುವಕನಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಆತ ಆರು ಆಡಿ ಎತ್ತರದ ಸುಂದರಾಂಗ, ಚೆಲುವ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಆ ಆಕರ್ಷಕ ಮುಖ, ನುಗುವಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಟತನ, ಅವನ ಸುಂದರವಾದ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಂದಹಾಸ ಅವಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ಅವನು ಹಾಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಆ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕರಗಿ, ನಾಚಿ ನೀರಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನು ತನ್ನ ಸಶಕ್ತ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಅವಳತ್ತ ಚಾಚಿದಾಗ ಅವಳು ಓಡೋಡಿ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೇನು ಅವನ ಆ ಬಾಹುಗಳು ತನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿ ತಬ್ಬಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಅವನು ಮಾಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಹಾಗೆ ಅದು ಹಾಠಾತ್ತನೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಾಗ ಅವಳಿಗೆ ತೀವ್ರ ನಿರಾಸೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹಾಗೆ ನೋಡುವ, ಕಾಣುವ, ಅವನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಕರಗುವ, ಅವನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುವ ಹಂಬಲ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಋತುಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಮತ್ತೊಂದು ವರುಷ ಕಳೆದಿತ್ತು. ವಸುಂಧರೆಯ ಶೂನ್ಯಮನಸ್ಕತೆ ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಾಯಿತು. ಅದೇಕೆ ಅವಳು ಯಾವಗಲೂ ಏನನ್ನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಾಯಿತು. ಕೇಳಿದರೆ ವಸುಂಧರೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇಲ್ಲವೇ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಶ್ವಪುರದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ವಸುಂಧರೆಯಂತಹ ಯುವತಿಯು ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೇ ಇರದಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತೊಡುವ ಯಾವ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಮಸುಕಾಗಿಸದಂತಹ ಯೌವ್ವನದ ಮದ ತುಂಬಿದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳ ಆಕಾರ, ಅವಳ ಎದೆಯ ಕೆಳಗೆ ಸೊಂಟದವರೆಗೂ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ ಹರಡಿದ ಅವಳ ಉದರ ಭಾಗ, ಹಂಸವನ್ನೇ ನಾಚಿಸುವಂತಹ ಅವಳ ನಡೆಗೆ ಕುಲುಕುತ್ತ ತಮ್ಮ ಚೆಲುವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವ ಅವಳ ದುಂಡನೆಯ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ನಿತಂಬಗಳು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪುರುಷನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.


ಮುಂದೆವರಿಯುವುದು...

ತಿಳಿಯದೇ ತುಳಿದ ಕಾಲುದಾರಿ (ಭಾಗ-5)

ಇದು ಈ ಕತೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ. ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.

ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ಎರಡನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು


ಅದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ. ಶಾರದಾ ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಳು. ಆಶ್ರಮದ ದಾರಿಯಾಗಲಿ, ಆಶ್ರಮವೇ ಆಗಲಿ ಅವಳಿಗೀಗ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳತಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದಾಗಿತ್ತಾದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಅವಳೆದುರಿಗೆ ನಗ್ನಳಾಗುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಮುಜುಗರ ತರುವಂಥ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆಶ್ರಮ ತಲುಪಿದ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆ ಕಾವಿಧಾರಿ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸು ಅವಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ಆ ಕೋಣೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಲವಲೇಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕೂ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ದೀಪಗಳು ಕೋಣೆಯ ತುಂಬಾ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯೆ ಚೌಕಾಕಾರದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮಂಚವಿತ್ತು. ನೋಡಲು ಶಯನ ಮಂಚದಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದು ಮಾತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಶಾರದಾಳ ಸೊಂಟದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೋಗುವ ಕಂಚಿನ ವಿಗ್ರಹವೊಂದಿತ್ತು. ಅಂಥ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಶಾರದಾ ಇದುವರೆಗೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವ ದೇವರೋ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹದ ಆ ವಿಗ್ರಹ ಗಂಡಸಿನ ಸೆಟೆದ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳವರೆಗೆ ಅದನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿನೋಡಿದ ಶಾರದಾಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆಗಳು ಮೂಡತೊಡಗಿದ್ದವು. ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದೇಕೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ಅನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಒಂದೆಡೆ ಆ ವಿಗ್ರಹ ಅವಳಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀ ಸಹಜ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸತೊಡಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂಡೆಡೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಯಾವುದೋ ಗಂಡಾಂತರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರುವಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ವೃತದ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೋಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ಅಂದುಕೊಂಡಳು. ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಅವಳು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವೃತವನ್ನು ನೆನೆದು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆ ಯಾವುದೋ ಅನಗತ್ಯ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ತೊರೆದು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಮುಂದಿದ್ದ ಅವಳೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದ. ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು, ಕಪ್ಪು ರವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಘನ ಸಂದರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು ಎಂಥ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಭಂಗಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ ಮೇನಕೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ನಂಬಲಾಗದವನಂತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅರಿವಿತ್ತು. ಅವಳ ನಗ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿ ಅದಾಗಲೇ ಆತ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವಳ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಸವರಿದ್ದ, ಅವಳ ರತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಷಿಸಿದ್ದ. ಆದರೂ ಈಗ ಅವಳು ಹಾಗೆ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ದಾಹ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅವಳು ಮಾತ್ರ ಅವನ ಆದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯ್ದು ನಿಂತ ಸೇವಕಿಯಂತಿದ್ದಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಅವಳ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದೊಂದೇ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಅವಳ ದಿವ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯ ನಗ್ನವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ತನ್ನ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಶಾರದಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನೆದುರು ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಈ ಬಾರಿ ಅವಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೇ ಕಳುಹಿಸುವುದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಲೆಕ್ಕವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲು ಅವಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹರಡಿತ್ತು. ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಜೋಡು ಚಂದ್ರರನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಸ್ತನದ್ವಯ ಅವಳ ಉಸಿರಾಟದೊಂದಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಣಿವೆಯಂತಹ ಗೆರೆಯು ಅವಳ ಚಪ್ಪಟೆಯಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಆಳವಾದ ನಾಭಿಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬಂದು ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ದಟ್ಟಗೆ ಬೆಳೆದ ಕಪ್ಪಾದ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲಿನ ಆ ತ್ರಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅವಳ ನೀಳವಾದ ಕಾಲುಗಳ ಒನಪು, ಅವಳ ದುಂಡನೆಯ ತೊಡೆಗಳ ಲಾವಣ್ಯ, ಅವಳ ಸೊಗಸಾದ ಸೊಂಟವನ್ನು ಕೊರೆದು ಹರವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳ ಪಾರ್ಶ್ವನೋಟ.. ಹೀಗೆ ಅವಳ ಒಂದೊಂದೂ ಅಂಗಗಳೂ ನೋಡುವವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ರಸದೌತಣವಾಗಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈಗ ಅವಳ ರತಿಕೇಶ ಇಮ್ಮಡಿಯಾದಂತೆನಿಸಿತು. ಅದು ಅಕರ್ಷಕವೇ ಆಗಿತ್ತಾದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ಯೋನಿಯ ಚೆಲುವನ್ನು ಕೇಶ ರಹಿತವಾಗಿ ನೋಡುವ ಬಯಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ತಾನು ಉಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾವಿಯ ಹಿಂದೆ ಸೆಟೆದ ತನ್ನ ಲಿಂಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಎದ್ದು ನಿಂತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಶಾರದಾಳ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ. ಅದು ಪವಿತ್ರ ಜಲವೆಂದೂ ವೃತಾಚರಣೆಗೆ ಮುಂಚೆ ತಾನದನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಶಾರದಾ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಗಂಟಲು ಸುಡುವಂತಹ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದಳು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪರವರ್ತನೆಗಳಾದವು. ಅವಳ ದೇಹ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೊನೆಯತೊಡಗಿತು. ಅವಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳನ್ನು ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಇರಿಸಿದ ಮಂಚದವರೆಗೂ ನಡಿಸಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದ. ಪವಿತ್ರ ಜಲದ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇಲತೊಡಗಿದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದ. ತಾನು ವೃತದ ಕೊನೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಂದು ಪೂರೈಸುವುದಾಗಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹಕರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಅವಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಮರೆಯಾದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೆಲವು ಸಲಕರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಶಾರದಾಳ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕುಳಿತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ. ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಅಂಗಾತವಾಗಿ ಮಲಗಿದ ಅವಳನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಸಂಭೋಗಿಸಿಬಿಡುವಂತೆ ಅನಿಸಿದರೂ ಅವನು ಸಂಯಮ ವಹಿಸಿದ್ದ. ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಆಸೀನಾನಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡ. ನಂತರ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬೆನ್ನಿನ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಿ ತನ್ನೆದುರಿಗೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ತೊಡೆಸಂಧಿಯ ವೈಭವವನ್ನು ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡುತ್ತ ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.

ತಿಳಿ ಮಂಪರು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಣ್ಣಗೆ ಏನೋ ತಗುಲಿದ ಅರಿವಾಯಿತು. ನೊರೆ ನೊರೆಯಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಂಪು ಪದಾರ್ಥ ಏನೆಂದು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಹಿತವೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಏನೇ ಆದರೂ ಅವಳಿಗೆ ತಾನು ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಾನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದ ವೃತದ ಕೊನೆಯ ಆಚರಣೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದರ ಅರಿವಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಮೇಲಿನ ವಿಷ್ವಾಸ ಮತ್ತು ತಾಯ್ತನದ ಬಯಕೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ದುಗುಡ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದೇನು ಎಂಬುದರ ಖಚಿತವಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅವಳಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕೈಗಳು ಏನು ಮಾದುತ್ತಿವೆಯೆಂದೂ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಮ ಸುಖದಿಂದ ಅದಾಗಲೇ ಬಹಳ ದಿನಗಳವರೆಗೂ ವಂಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಯೌವ್ವನ ತುಂಬಿದ ದೇಹ ಪರಪುರುಷನ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ ಅದೆಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿತವಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂಬುದೂ ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಏನನ್ನೋ ಸಾಧಿಸಿದವನಂತೆ ಅವಳ ಕೇಶರಹಿತ ಯೋನಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಆ ಕೌಶಲ್ಯವಾದರೂ ಎಂಥದು! ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನೋವೆನಿಸದಂತೆ ಅವಳ ಯೋನಿಯ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹರಡಿದ್ದ ಕೂದಲನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದ್ದ. ಆ ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಕೆಲಸದಿಂದ ಅವನ ಲಿಂಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಗ್ರದ ಶಿಶ್ನದಂತೆ ಬಿರುಸಾಗಿ ಸೆಟೆದು ನಿಂತು ಅದರ ತುದಿ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಒಳಗನ್ನು ಸೋಕುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸೊಬಗಿನಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಒದ್ದೆಯಾದ ಯೋನಿ ಅವನ ಶಿಶ್ನದಿಂದ ಕೆಲವೇ ಇಂಚುಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ಸಂಭೋಗಿಸತೊಡಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ.. ಆದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಎದ್ದು ನಿಂತ. ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳಚಿದ. ಶಾರದಾಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಅವಳಿಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ ಅವಳು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಕಂಡಳು. ತನ್ನೆದುರಿಗೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವಳಿಗೆ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವಾದಂತಿತ್ತು. ಅವಳು ಅಂಥ ಗಂಡಸುತನವನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಗಂಡನದಾದರೋ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮುಚ್ಚಿಡಬಹುದಂತಹ ಗಾತ್ರ. ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಶಿಶ್ನದ ಗಾತ್ರ ಭಯಪಡಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅವಳ ದೇಹ ಆ ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಬುದ್ಧಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಯೆಂಬಂತೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅವಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅವಳ ದೇಹ ಮಾತ್ರ ನಿಶ್ಚಲವಾದಂತೆ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿತ್ತು.

ಮಂಚದಿಂದ ಇಳಿದು ಶಾರದಾಳ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅವಳ ಮುಖದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದ. ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಅದರ ತುದಿಯನ್ನು ತಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸ್ವಾಮಿಜಿಯ ದೇಹದ ನರಗಳೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆ ಜುಮ್ಮೆಂದವು. ಅವಳ ತುಟಿಗಳಾದರೋ ಅವನ ಪುರುಷತ್ವದ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತಡೆದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಶಾರದಾ ಅವನ ಆ ದಪ್ಪನೆಯ ಗಡಸಾದ ಅಂಗದ ತುದಿಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಒಳ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಬಿಸಿಯೇರಿದಂತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಶಿಶ್ನ ಅವಳ ಬಾಯಿಯೋಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು.. ಚಲಿಸತೊಡಗಿತು. ಶಾರದಾಳಿಗೆ ವೃತದ ಈ ಹಂತ ಇಷ್ಟವಾದಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಸಿದ್ದ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೊನೆಗೂ ಸಂಯಮವನ್ನು ತೊರೆದಿದ್ದ. ತನ್ನ ಉದ್ದನೆಯ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅವಳ ಗಂಟಲಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತ ಅವಳು ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುವಂತಾದರೂ ಗಮನ ಕೊಡದೇ ಮುಂದುವರೆದ. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಅವನ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ದೂರ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸುಖದ ಅಲೆಗಳು ಹೊರಟಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ಅವಳ ತುಂಬಿದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಶಾರದಾ ನರಳತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪ್ರತಿರೋಧ ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿ ಅವನ ಸ್ಪರ್ಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಪಂದಿಸತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಸಮಯ ಪಕ್ವವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅವಳ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಏದುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಾರದಾ ತನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮುಂದೇನು ಎಂಬಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯತ್ತ ನೋಡಿದಳು.

ಅವಳೆಡೆಗೆ ದಾಹದಿಂದ ನೋಟ ಬೀರಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳಿಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಅವಳು ಮಲಗಿದ ನಂತರ ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಆ ಜಲವನ್ನು ಅವಳ ನಗ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಸಿಂಪಡಿಸತೊಡಗಿದ. ತಾನು ವೃತದ ಕೊನೆಯ ಘಟ್ಟವನ್ನು ಇದೀಗ ಪೂರೈಸುವುದಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಅವಳು ಸಂತಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳಿದ. ನಂತರ ತಾನೂ ಮಂಚವನ್ನೇರಿ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತ. ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವಳ ತೊಡೆಗಳತ್ತ ಬಾಗಿಸಿದ ಅವನು ಅವಳ ಸ್ತ್ರೀ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡ. ಅವನ ತುಟಿಗಳು ಅವಳ ನಗ್ನ ಯೋನಿಯನ್ನು ಮುತ್ತಿದವು. ಅವಳ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಸುಖದ ಶಬ್ದವೊಂದು ಅವಳ ಕಾಮೋದ್ರೇಕವನ್ನು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳ ಯೋನಿದುಟಿಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಸವಿಯುತ್ತ, ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಯಥೇಚ್ಚವಾಗಿ ಮರ್ದಿಸುತ್ತ ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಅವಳ ಆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ಅವಳ ರಸಮೂಲವನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸುಖದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತ ಅವಳನ್ನು ಸ್ಖಲನದ ಅಂಚಿಗೆ ತಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಶಾರದಾಳ ದೇಹ ಕಂಪಿಸಿ ಸುಖದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಮುಲುಗುತ್ತದ್ದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಅವಳ ಯೋನಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ. ಭಾವಾವೇಷದ ಶಿಖರದಿಂದ ಧುತ್ತನೆ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿದಂತಾಗಿ ಶಾರದಾ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದಳು.

ಸಮಯದ ಪಕ್ವವತೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮುಂದೆ ಬಾಗಿ ತನ್ನ ಶಿಶ್ನದ ತುದಿಯನ್ನು ಅವಳ ಯೋನಿಮುಖಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿದ. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳು ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ಅಗಲಿ ಅವನು ನಡೆಸಲಿರುವ ರತಿಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳ ಕಲ್ಪಿಸಿದವು. ತನ್ನ ಸೆಟೆದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅದರ ದುಂಡಾದ ತುದಿಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಸೀಳಿನೊಳಗೆ ನುಸುಳಿಸಿದ. ಅವಳ ಬಿಗುವಾದ ಸ್ಪರ್ಷದ ಹಿತಕ್ಕೆ ಅವನ ಬಾಯಿಯಿಂದಲೂ ಸುಖದ ಶಬ್ದವೊಂದು ಹೊರಟಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಅವಳೊಳಗೆ ತಳ್ಳದೇ ಹೊರಗೆಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸನ್ನದ್ಧಳಾಗಿ ತನ್ನ ಯೋನಿಯ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದ ಅವಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಿರಾಸೆ ಕಾದಿತ್ತು. ಅವಳ ನಿರಾಸೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದವನಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೂಡಲೇ ಅವಳ ಯೋನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಶಿಶ್ನವನ್ನಿಟ್ಟು ಒಂದಿಂಚು ನುಸುಳಿದ. ಮತ್ತೆ ಹೊರತೆಗೆದ. ಬೆಕ್ಕು ತಾನು ಹಿಡಿದ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಸತಾಯಿಸುವಂತೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಶಾರದಾಳ ಯೋನಿಯನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಸತಾಯಿಸಿದ. ಅವಳಾದರೋ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ತನ್ನ ನಿತಂಬಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಅವನು ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಕೂಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಂಯಮದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆಯು ಹಂತ ತಲುಪಿದಾಗ ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಿದ. ಅವಳ ಯೋನಿಯನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿದ ಅವನ ಶಿಶ್ನ ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ನೆಲೆಸಿ ನಂತರ ಚಲಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ಶಾರದಾಳ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಸುಖದ ನರಳಾಟ ರಾಗವಾಗಿ ಹೊರಬರತೊಡಗಿತ್ತು. ಇಂಥ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಅವಳು ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಒಮ್ಮೆ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಅಮುಕಿ ಹಿಡಿದು ಚಲಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಯೋನಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳವರೆಗೆ ನಡೆದ ಅವರಿಬ್ಬರ ರತಿಕೂಟ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಅಂಚಿಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮೈಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಚಲಿಸಿದಂತೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಾರದಾಳ ನರಳಾಟ ಚೀತ್ಕಾರವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ದೇಹವೀಗ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸ್ಖಲನವೊಂದರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಫೋಟಕದಂತೆ ಸಿಡಿದ ಸ್ಖಲನದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ ಅವಳ ದೇಹ ಮಣಿದು ಒದ್ದಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆರಂಭವೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳ ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ ಮತ್ತೆ ಸ್ಖಲಿಸಿದ್ದಳು. ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಘಟಿಸಿದ ಅವಳ ಸ್ಖಲನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೊನೆಗೂ ತನ್ನ ಬೀಜರಸವನ್ನು ಅವಳ ಒಡಲೊಳಗೆ ಎರೆದಿದ್ದ. ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಂದೆರೆಚಿದ್ದ ಅವನ ಬಿಸಿ ಜೀವದ್ರವವನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಶಾರದಾ ರತಿಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಣಿದು ನಿಶ್ಚೇತಳಾಗಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ಇಂಥ ಕಾಮಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಒರಗಿದ್ದ.

ಶಾರದಾಳಿಗೆ ನಡೆದು ಹೋದದ್ದೇನು ಎಂದು ಅರಿವಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಅವಳೆಡೆಗೆ ನೋಡಲೂ ಆಗದೇ ಹೊರಟುಹೋದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ನಿಜ ರೂಪ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಡೆಯಬಾರದ್ದು ಆಗಲೇ ನಡೆದು ಹೋಗಿರುವಾಗ ಅವಳ ಬಳಿಯೀಗ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ವಿಕಲ್ಪಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಾಗಲೀ ಪಾತಿವೃತ್ಯವಾಗಲೀ ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಶಾರದಾ ಅದು ಹೇಗೋ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಂಡಳು. ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ವಿನಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲವೆಂದು ತನಗೆ ತಾನೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ತಾನು ತಾಯಿಯಾಗದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವೇ ತನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ನಿಂದಿಸಿದಾಗ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣಾದರೂ ಪರಿಹಾರವೊಂದನ್ನು ಅರಸಿಹೋದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದೂ ಅದನ್ನೇ. ತನ್ನಂತಹ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕಾವಿ ವೇಷದಲ್ಲೂ ಇರಬಹುದೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಅವಳಿಗೆ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊರಟ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ತರ್ಕ ತನಗೆ ಅವಳಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಾರದಾಳ ದೌರ್ಬಲ್ಯ. ಅದು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಅವಳು ತನ್ನ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ.

ಅಪರಾಧ ಭಾವನೆ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೂ ಮರುದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವಳು ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಬಯಸಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಚೆಲುವನ್ನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಆನಂದಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ರಾತ್ರಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ಖಲಿಸಿ ನಿದ್ರೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಶಾರದಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸವೊಂದಿತ್ತು. ಆ ಮಂದಹಾಸ ಕೆಲ ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ನಗುವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಗರ್ಭಧರಿಸಿದ ವಿಷಯ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಹಬ್ಬವನ್ನೇ ತಂದಂತಿತ್ತು. ಅವಳ ಗಂಡನಿಗಾದರೋ ಅವಳ ಗರ್ಭ ವಗಟಾಗಿತ್ತು. ಅದುವರೆಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರದಿದ್ದ ಅವಳ ಗರ್ಭ ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು ಅವನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಡತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಅವನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಶಾರದಾ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದು ನೆಮ್ಮದಿ ಪಡೆಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಚಿಂತೆಪಡಬೇಕಾದದ್ದಲ್ಲ. ಶಾರದಾಳ ಗಂಡನಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಇಡೀ ಪರಿವಾರ ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.

ರಹಸ್ಯವೊಂದನ್ನು ಶಾರದಾ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ರಹಸ್ಯವನ್ನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಿಳಿಯದೇ ತುಳಿದ ಕಾಲುದಾರಿ (ಭಾಗ-4)

ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ಎರಡನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು


ಶಾರದಾಳ ಕಾಮದಾಹವನ್ನು ತಣಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಅತೃಪ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದ. ಅದು ಅವನು ಬೇಕೆಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ. ಹಲವು ವರುಷಗಳ ಅನುಭವದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ನಿರಂತರ ಭೋಗದ ಸುಖವನ್ನುಂಡು ಸಪೂರಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಅವನ ಶಿಶ್ನ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಿರುಸಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಶಾರದಾಳನ್ನು ತನಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿರದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಶಿಶ್ಯೆ ಮಾಧುರಿಯನ್ನು ಬರಹೇಳಿದ. ಅವಳದಾದರೋ ಮನಸ್ಸು ಕರಗುವಂಥ ಕಥೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಗಂಡ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಬಂಧವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಅರಿತ ಅವಳು ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಿದ್ದಳು. ಅದೇ ನೆಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನು ಮಾಧುರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದ. ಯಾರೋ ಮಾಧುರಿಗೆ ಈ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಅವಳು ಕೂಡಲೇ ತನ್ನನ್ನು ತೊರೆದ ಗಂಡನನ್ನು ತನಗೆ ಮತ್ತೆ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಪೂಜೆ, ವೃತಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳನ್ನು ಸಂಭೋಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಕುಶಾಗ್ರ ಮತಿಯ ಮಾಧುರಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ನಿಜ ರೂಪವನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿಬಿಡುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ನಿಜ ರೂಪದ ಪರಿಚಯ ಇನ್ನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಿದ್ದರೆ ಆ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಅವಳು ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಆಷ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳನ್ನು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಬೆಂಬಲವಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಅಬಲೆಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಿಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾಧುರಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಫೀಮಿನಂತಹ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಮತ್ತೇರಿಸುವ ಮಿಶ್ರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬರೀ ಮೂರು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಸೇವಕಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರವರ್ತಿಸುವಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅವಳಿಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವು ಮಾಸಿಹೋಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ವಶವಾದ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸುಖಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಾನಿದ್ದ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಬಂದ ಮಾಧುರಿಯನ್ನು ದಾಹ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಕಾವಿಯನ್ನು ಕಳಚುವಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಇಂಥ ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾಧುರಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳಚಿ ಅವನೆದುರಿಗೆ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತಳು. ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಕಳಚಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳೆದುರು ತನ್ನ ಸೆಟೆದು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ. ಮಾಧುರಿಗೆ ದಿನವೂ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ ಅವಳು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಸೆಟೆದ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ನೋಡಿ ಉತ್ಸಾಹಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಮುಂದೆ ಬಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಎದುರಿಗೆ ಮೊಳಕಾಲುಗಳನ್ನೂರಿ ಕುಳಿತ ಅವಳು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮುಖರತಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಮಾಧುರಿ ನಂತರ ಅವನೆದುರಿಗೆ ಮಲಗಿ ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕಾಲುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸರಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಡಮಾಡದೇ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸಂಭೋಗಿಸತೊಡಗಿದ. ಅವಳೊಂದಿಗೆ ವಿವಿಧ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೊನೆಗೂ ಅವಳ ಆಳಕ್ಕೆ ತನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನ ತೃಷೆ ತಣಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾಧುರಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ತನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬಹುದಿನಗಳ ಶಿಶ್ಯೆ ಮಧುವಂತಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿದ. ಮಧುವಂತಿಯದು ಮೂವತ್ತೈದರ ಮಾಗಿದ ಹರೆಯ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಾಮಸೇವೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವಳೇ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎರಡು-ಮೂರರಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಆದಾಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಅವಕಾಶವೂ ಹೆಚಾಯಿತು. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಸಹ ತಾನು ತೀವ್ರ ಲೈಂಗಿಕ ಉದ್ರೇಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮಧುವಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸದೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ಮುಖರತಿಯ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಮಾಧುರಿಯಂತಹ ಹೊಸಹರೆಯದ ಹುಡುಗಿಯರು ಇನ್ನೂ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಮಧುವಂತಿಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಸುಖ ಉಳಿದ ಹುಡುಗಿಯರ ಯೋನಿಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಬಳಿ ಬಂದ ಮಧುವಂತಿ ಕೂಡಲೇ ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ನಿಂತಳು. ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ, ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ ಅವಳು ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ತನ್ನ ಗಂಟಲೊಳಗೆ ಸಿಡಿದ ಅವನ ಸ್ಖಲನ ರಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಳು.

ಇತ್ತ ಶಾರದಾಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳಲ್ಲೀಗ ಒಂದು ಹರ್ಷವಿತ್ತು, ಉಲ್ಲಾಸವಿತ್ತು. ದಿನನಿತ್ಯದ ಮನೆಗೆಲಸದಿಂದ ದಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ಈಗ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೇ ಕಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಾನೇ ಬಿಡಿಸಿ ತಂದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೆಣೆದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯನ್ನು ಮುಡಿದ ಅವಳನ್ನು ಅವಳ ಗಂಡ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿದ್ದ. ಅವಳ ದೇಹ ಅವನನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ವೃತವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆ ವೃತದ ಎರಡನೆಯ ನಿಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ್ದ ದಿನವೂ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.


ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು

ತಿಳಿಯದೇ ತುಳಿದ ಕಾಲುದಾರಿ (ಭಾಗ-3)

ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು
ಎರಡನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು


ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಾರದಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಗ್ನಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಮುಂದೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆ ಗೋಲಾಕಾರದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದ. ತನ್ನ ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗಷ್ಟೇ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲವು ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಕೊಡತೊಡಗಿದ. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಆದೇಶದಂತೆ ಶಾರದಾ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೊಳಕಾಲುಗಳ ಮೇಲಿರಿಸಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳೀಗ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮಿಂದ ಅವಳ ನಗ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು. ಅವಳೆದುರಿಗೇ ಬರೀ ಒಂದು ಪಂಚೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವನು ಇದುವರೆಗೂ ಕಂಡ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣೂ ಸರಿಸಾಟಿಯೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವ ಅವಳಿಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಆಕರ್ಶಕವಾದ ಸ್ತನದ್ವಯವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಉಸಿರಾಟದ ಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಏರಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಂದ್ರನನ್ನು ನಾಚಿಸುವಂತಿದ್ದ ಆ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಕಲಶಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಚಿಕ್ಕ ವರ್ತುಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ತನಮೊಗ್ಗುಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಯೌವ್ವನದಿಂದ ಸೊಕ್ಕಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳು ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚೂರು ಒಳಗಾದಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಆ ಮಾದಕ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದನಾದರೂ ತನ್ನ ಸಂಯಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ತಂತ್ರಗಳು ಅಭ್ಯಾಸ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾವಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವನೀಗ ಅವಳ ರತಿಪುಷ್ಪವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ದಟ್ಟವಾದ ಕಪ್ಪು ಉಂಗುರಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಅವಳ ಆ ರತಿಪುಷ್ಪ. ಅಲ್ಲದೇ, ಅವಳು ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಿಂದ ಅದರ ದಳಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಅವಳ ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ರಹಸ್ಯ ಬಯಲಾಗಿತ್ತು. ಯಾವ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗೂ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಯೋನಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು, ಅದರ ಸಮಪಾರ್ಷ್ವ ಅಧರಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಈ ’ಕಾಯಕ’ದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ, ಆದರೆ ಇಂದು ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಅದ್ವಿತೀಯ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು. ಅವಳ ನಿಮ್ನವಾದ ಸೊಂಟವನ್ನು ಕೊರೆದು ವಿಪುಲವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ತುಂಬುಗೆನ್ನೆಯ ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದ ಅವಳ ಮೋಹಕವಾದ ತೊಡೆಗಳು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅತಿ ನಯವಾಗಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಪುರುಷಾಂಗ ಉದ್ರೇಕದಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಎದ್ದು ನಿಂತ, ಮುಂದೆ ನಡೆದು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ. ತನ್ನೆದುರಿಗಿದ್ದ ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಬೇರೆ ಕೋನಗಳಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಅವಳ ಸುತ್ತ ತಿರುಗಿದ. ಅವನು ನೋಡಿದಷ್ಟೂ ಅವಳ ಮಾದಕತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಂತಿತ್ತು. ಅವಳ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಹೆಗಲುಗಳು, ನೀಳವಾದ ಅವಳ ಕೈಗಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳಮುಖವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ನುಣುಪಾದ ಬೆನ್ನಿನ ವಕ್ರತೆ, ಅ ವಕ್ರತೆಯನ್ನು ಇಬ್ಭಾಗವಾಗಿಸುತ್ತ ಅವಳ ಕತ್ತಿನ ಕೆಳ ಅಂಚಿನಿಂದ ಸಾಗಿ ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳ ಕಣಿವೆಯವರೆಗೂ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಅಗಲದ ಅವಳ ಬೆನ್ನುಹುರಿ, ಅದರುದ್ದಕ್ಕೂ ಜಾರಿ ಹರಡಿ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನೇ ಅರಸಿ ಬರುವಂತಿದ್ದ ತಂಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ನೀಳವಾದ ಮೃದು ಕೇಶರಾಶಿ.. ಆ ದೇಹ ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂಥ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಭಂಗವಾಗಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅವಳ ಯೋನಿ ಇನ್ನೂ ಅಕ್ಷತವೇನೋ ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಕನ್ಯತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲವೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ತೇಜವಾಗಿತ್ತು.

ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೀಗ ಅವಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದ ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ. ನಂತರ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸತೊಡಗಿದ. ಶಾರದಾಳ ಮುಗ್ಧ ಮತಿಗೆ ಆ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಲೀ ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನಾಗಲೀ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇಳತೊಡಗಿದರೆ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಉತ್ತೇಜನವಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದು ತನ್ನಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಆವಾಹನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಲಕ್ಷಣವೆಂದುಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೊತ್ತಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಊದಿನ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಸುಗಂಧದ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಮತ್ತೇರಿಸುವ ಹೊಗೆಯನ್ನೂ ಹೊರಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಸಮ್ಮೋಹನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮಂದ್ರವಾದ ಶೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಭಾವದ ಪ್ರಸಕ್ತ ಗಾಢತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಸಂಯಮವನ್ನು ಕಲುಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ತಾನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಮೇಲೆ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ’ತೀರ್ಥ’ದ ಒಂದೆರಡು ಗುಟುಕನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಶಾರದಾಳ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಅದು ಮಂತ್ರೀಕರಿಸಿದ ಜಲವೆಂದೂ ಅದರ ಒಂದು ಹನಿಯೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ಸೇವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲವಾದರೋ ಹುಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದ್ಯಾವ ಗಿಡ ಮೂಲಿಕೆಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ತಯಾರಾಗಿತ್ತೋ ಅದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದ ವಿಭೂತಿಯಂತಹ ಪುಡಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಸವರಿ ಅವಳ ಹಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ತಿಲಕ ಹಚ್ಚಿದ. ಅಷ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮಂತ್ರ ಪಠಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಅದ್ದಿ, ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ತನಗಳ ತೊಟ್ಟನ್ನು ಆ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ. ಶಾರದಾ ಈಗ ಭಾವಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಂಡಳು. ತನ್ನ ಸ್ತನಗಳ ಮೇಲಾದ ಪುರುಷ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತ್ರೀ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿತ್ತು.

ಅವಳಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಈಗ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಆ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನು ತಾಕಿಸಿ ಮಲಗುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವಳು ಪದ್ಮಾಸನದಿಂದ ವಿರಮಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನು ತಾಕಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ ತನ್ನ ಯೋನಿಯನ್ನು ದೈವ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಅವಳ ಘನವಾದ ನಿತಂಬಗಳು ಆ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಒತ್ತಿಕೊಂಡೇ ಇರಲು ಅಗಲಿಸಿದ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಅವಳ ಯೋನಿದುಟಿಗಳು ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಅವಳ ರತಿಪುಷ್ಪದ ಚೆಲುವನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿದ್ದವು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪಾತ್ರೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಆ ಎಣ್ಣೆಯ ಒಂದೆರಡು ಹನಿಗಳನ್ನು ಶಾರದಾಳ ನಾಭಿಯ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿಸಿ ಅವಳ ಕೆಳ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಹಸ್ತದಿಂದ ತೀಡ ತೊಡಗಿದ. ನಂತರ ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅವಳ ಯೋನಿ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಸವರಿದ. ಅದೇ ಹಸ್ತದಿಂದ ಅವಳ ರತಿಕೇಶವನ್ನು ತೀಡುತ್ತ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಅವಳ ಯೋನಿಮುಖವನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಅದುಮಿದ. ತೆಲೆಯೆತ್ತಿ ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿದ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಮೀರಿ ಅವಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು. ಆ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅದ್ದಿ ಈ ಬಾರಿ ಅವಳ ಯೋನಿದುಟಿಗಳ ಸುತ್ತ ತೀಡುತ್ತ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಆ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಶಾರದಾಳ ಯೋನಿಯನ್ನು ಹಾಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸುಖದ ಸಂವೇದನೆಯಿಂದ ಅವಳು ಮುಲುಕತೊಡಗಿದಳು. ಅಂಥ ದೈವಿಕ ಸುಖವನ್ನು ಅವಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸುಖವು ಅಲೌಕಿಕವಾದ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾರ್ಪಾಟು ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದಳು ಶಾರದಾ. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯು ಈಗ ಅವಳ ಕಾಮಗುಹೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳನ್ನೂ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದ, ಅವಳ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಆಕುಂಚನದ ಬಿಗಿತವು ಇಷ್ಟವಾಗಲು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳ ಚಲನೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಸಿದ. ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಅವಳ ಕಾಮ ಪೀಠವಾದ ಅವಳ ಭಗಾಂಕುರವನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿಸತೊಡಗಿದ. ಕಲಾವಿದನ ಬೆರಳುಗಳು ವಾದ್ಯವೊಂದನ್ನು ನುಡಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಬೆರಳುಗಳು ಅಷ್ಟೇ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಶಾರದಾಳ ರತಿ ವಾದ್ಯವನ್ನು ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ನುಡಿಸತೊಡಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕೈಕೌಶಲ್ಯದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವಳ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿದ ಕಾಮಸುಖದ ತರಂಗಗಳು ಅವಳನ್ನು ಸ್ಖಲನ ಶಿಖರದ ಅಂಚಿಗೆ ತರುತ್ತಲೇ ಅದನ್ನು ಅರಿತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳ ಚಲನೆಯನ್ನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಅದುವರೆಗೂ ದಿವ್ಯ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸುಖದ ಅಲೆಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀತುಹೋಗಲು ಅವಳು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ನಲುಗಿಹೋದಳು. ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಅವಳ ರತಿ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಲಿಸತೊಡಗಿದವು. ಮತ್ತೆ ಹೊರಟ ಸುಖದ ಅಲೆಗಳು ಅವಳ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿದವು. ಮತ್ತೆ ಅವಳು ರತಿ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ನಿಶ್ಚಲವಾದವು. ಅವಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತದೇ ಹತಾಶೆ. ಅವಳ ದೇಹದಾಹದೊಡನೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಹಾಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಸ್ಖಲನದ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳು ತಾನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ಉತ್ಕಟ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸಮಯ ಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಅರಿತು ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿಸಿದ. ರತಿ ಶೃಂಗದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಶಾರದಾ ಕೊನೆಗೂ ಸ್ಖಲಿಸಿದಾಗ ಸುಖದ ಸಿಡಿಲೊಂದು ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಂತಾಗಿ ಅವಳ ಇಡೀ ದೇಹ ನಲುಗಿ ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅಂಥ ದಿವ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಚೈತನ್ಯವಿತ್ತು. ಆ ಅಲೌಕಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ತನಗೆ ದೊರಕಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೀಗ ವಿಷ್ವಾಸ ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳಿನ್ನೂ ಆ ಸುಖದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅಂದಿನ ಪೂಜೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳಿಗೆ ಎದ್ದು ಮತ್ತೆ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಆಗ ನಡು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅನುಷ್ಠಾನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಶಾರದಾಳಿಗಾಗಿ ಮಲಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದ್ದ. ಅವಳ ಕೈಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ತಾಯಿತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮುಂದಿನ ಮಹತ್ವದ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ದಿನವೊಂದನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ.

ಶಾರದಾಳ ಕಾಮದಾಹವನ್ನು ತಣಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಅತೃಪ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದ. ಅದು ಅವನು ಬೇಕೆಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ. ಹಲವು ವರುಷಗಳ ಅನುಭವದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.


ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು

ತಿಳಿಯದೇ ತುಳಿದ ಕಾಲುದಾರಿ (ಭಾಗ-2)

ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು


ತಾನು ಗರ್ಭಧರಿಸಬಲ್ಲೆ ಎಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆಯೊಂದೇ ಶಾರದಾಳ ಎಷ್ಟೋ ಪಾಲು ನೋವನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅವಳು ತನ್ನ ತಾಯ್ತನದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಪಡಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಏಳನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಅವಳು ಕಾತುರದಿಂದ ಕಾಯತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಆರು ದಿನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವುದೇ ಅವಳಿಗೊಂದು ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಗಂಡನನ್ನು ಕೂಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವಳ ಗಂಡ ಅವಳ ಸಾಮಿಪ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸತೊಡಗಿದ್ದ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಂತೂ ಅವನ ಸ್ಪರ್ಷಕ್ಕೆ ಸೋತು ತನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಶಾರದಾ. ಆದರೆ ತಡವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ತನ್ನ ವೃತವನ್ನು ನೆನೆದು ಗಂಡನಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದಳು. ಆವಳ ಗಂಡನಿಗಾದರೋ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಜೊತೆಗೆ ದಿಗಿಲು. ಹಾಗೆ ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ನೋಯಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನೂ ಅಷ್ಟೆ.. ಎಂದಿಗೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಯಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ದಾಂಪತ್ಯದ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಶಾರದಾ ಅವನಿಗೆ ತಾನು ನಡೆಸಲಿರುವ ಸಂತಾನ ವೃತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಆ ವೃತವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ತಾನು ರತಿಕ್ರೀಡೆ ನಡೆಸುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು. ಆದರೆ ಆ ಸ್ವಾಮಿಜಿಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಅವನ ಆಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಮಾತನಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಆರು ದಿನಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದ ಶಾರದಾ ಮರುದಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಗಂಡನನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಕರೆದು ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ನಂದಿನಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಅದೊಂದು ರಾತ್ರಿ ತಾನು ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವೆನೆಂದೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಳು.

ಆ ಏಳನೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ ನಂದಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಶಾರದಾ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಅದೇ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾವೀಬಟ್ಟೆಯ ಹೆಂಗಸು ಅವರನ್ನು ಆಶ್ರಮದೊಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಆಶ್ರಮದ ಮೊಗಸಾಲೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಕಿರು ದಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹಿಂಬದಿಯ ಕೋಣೆಯೊಂದನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಆಶ್ರಮ ತಾನಂದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ ಎನಿಸಿತು. ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ವಿಗ್ರಹವೊಂದರ ಬಳಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಊದಿನ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಕೋಣೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಗಂಧದ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆ ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಗೋಲಾಕಾರದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಂಚವನ್ನು ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಛಾವಣಿಯಿಂದ ನೇತು ಹಾಕಿದ್ದ ವಿದ್ಯುತ್ ದೀಪವೊಂದು ಬೆಳದಿಂಗಳಂತಹ ಬೆಳಕನ್ನು ಆ ಮಂಚದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹರಡಿತ್ತು. ಮಂಚದ ಸುತ್ತಲೆಲ್ಲ ಪೂಜೆಯ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿದ್ದವು. ಅದು ಬಹುಶಃ ವಿಗ್ರಹ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಇರಿಸಿದ್ದ ಪೀಠವಿರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಳು ಶಾರದಾ. ಉಳಿದಂತೆ ಕೋಣೆಯ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಕೋಣೆಯ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

ನಂದಿನಿಯತ್ತ ತಿರುಗಿದ ಆ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಾಯಿತೆಂದೂ ಶಾರದಾ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದೂ ಹೆಳಿದಳು. ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ನಂದಿಯತ್ತ ನೋಡಿದ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಆಘಾತವೊಂದು ಕಾದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಶಾರದಾಳ ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸಿ ಅವಳಿಗಷ್ಟೇ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದ ನಂದಿನಿ ಈ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಶಾರದಾ ನಗ್ನಳಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಸ್ನಾನವೊಂದನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದಳು. ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಏನೂ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನೆದುರಿಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರೆದುರು ಅವಳು ಬೆತ್ತಲಾಗುವುದು ಹೇಗೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ದಿಗಿಲುಗೊಂಡಳು. ನಂದಿನಿ ಅವಳಿಗೆ ಆ ವೃತದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚುವುದು ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಾಯಿಯಾಗುವ ಘನವಾದ ಬಯಕೆಯ ಮುಂದೆ ಅದ್ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹೆಣ್ಣೊಂದು ಪರಪುರುಷನೆದುರಿಗೆ ನಗ್ನಳಾಗುವುದು ಪಾಪವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ ಶಾರದಾ ಆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವ ದೇವತೆಗೆ ತಾನು ನಗ್ನಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ ಕಳಚಿದ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಅ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸಿನ ಕೈಗಿತ್ತಳು. ನಂತರ ತನ್ನ ಕುಪ್ಪಸದ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲಿನಿಂದ ಸರಿಸಿದ ಅವಳಿಗೆ ತಾನು ಕನಸೊಂದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಂಬತಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ತಾನು ತೊಟ್ಟ ಬ್ರಾ ಕೂಡ ಕಳಚಿದ ಶಾರದಾ ಪೆಟಿಕೋಟ್‌ನ್ನು ಕಳಚಲು ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರಪಟ್ಟಳು. ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವೆನಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನೂ ಕಳಚಿ ಅದರೊಳಗಿದ್ದ ಪ್ಯಾಂಟಿಯನ್ನೂ ಕಳಚಿ ನಗ್ನಳಾದಳು. ಅವಳು ಕಳಚಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಹೆಂಗಸು ನಿರ್ಗಮಿಸಿದಾಗ ನಂದಿನಿ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಅದುವರೆಗೂ ಕಾಣಿಸಿರದ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ನಾನದ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಅದು ಸುರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯ. ಹೊರಗೆ ಕತ್ತಲು ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ನಾನದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಆ ನೀರಿನ ಸ್ನಾನ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಮುದನೀಡಿತ್ತು. ಅವಳ ಮೈ ಮನಗಳೆರಡನ್ನು ಅರಳಿಸಿ ಹಿತವಾಗಿಸಿತ್ತು. ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯೊಂದರಿಂದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮೈ ಒಣಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂದಿನಿ ತಾನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಹೊರಗೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಹೋದಳು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಶಾರಾದಾ ಇದ್ದ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಬಂದ.


ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು

ತಿಳಿಯದೇ ತುಳಿದ ಕಾಲುದಾರಿ

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕತೆಯೊಂದರ ಆಧಾರಿತ
ಲೇಖನ: ಪದ್ಮಿನಿ


ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ದಂಪತಿಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಮೌನ. ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿಹೋಕರ ಕಡೆಗೆ ಶರದಾ ಗಮನ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಅದೆಲ್ಲ ಹಿತವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನತ್ತ ಆಸೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವ ಆ ಹುಡುಗರು, ಗಂಡಸರು ಅವಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಮದುವೆಯಾದರೂ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಒಂದಂಶವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದೆಲ್ಲ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬೊಂಬೆಯಂತಹ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು. ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲು ನೆರೆಹೊರೆಯ ಗಂಡಸರು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಯಾವಾಗ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕಲು ಹೊರಬರುತ್ತಾಳೆ, ಯಾವಗ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ, ಯಾವಾಗ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ ಅದೆಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಅವಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರು ಸಂಶಯಪಡಬಹುದೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ಯಾವ ಗಂಡಸನ್ನೂ ಅವಳು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವಳ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ ಮರುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅವಳು ತಾಯಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಅವಳ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಜನ್ಮದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವತೆಗೆ ಹೂವು, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮನೆಮನೆಗೂ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರೂ, ದೇಶ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಗೊಡ್ಡು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಶಾರದಾಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಗರ್ಭ ಧರಿಸದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ದೂರಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವಳಿಗೆ ಬಂಜೆಯ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಅವಳು ಮನೆಗೆ ತಂದ ಶಾಪವೆಂದೂ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾರದಾಳ ಗಂಡನೇನೂ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕಟುವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದ ಜನರ ವರ್ತನೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿವರು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನೋಯುತ್ತಿತ್ತು. ಬಂಜೆತನದ ಕಳಂಕವನ್ನು ಹೊರುವುದೆಂದರೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ದುಃಸ್ವಪ್ನವೊಂದು ನಿಜವಾದಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಕಳಂಕವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣೂ ತತ್ತರಿಸದೇ ಇರಲಾರಳು.

ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಸಮಾಧಾನವೆಂದರೆ ನಗರದ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಗೆಳತಿ ಗಾಯತ್ರಿ. ಆ ಗೆಳತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ಮರೆತು ನಗುವುದಾಗಲೀ, ಹರಟೆಹೊಡೆಯುವುದಾಗಲೀ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತೆ ನಂದಿನಿಯ ಪರಿಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದೇ ಅಲೆಯಳತೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಬೇಗನೆ ಬೆರೆಯುತ್ತವೆಯಂತೆ. ನಂದಿನಿ ಮತ್ತು ಶಾರದಾ ಬೇಗನೇ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಂದಿನಿಗೆ ತನ್ನ ಹೊಸ ಗೆಳತಿ ಶಾರದಾಳ ನೋವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಾರದಾಳನ್ನು ಸಂತೈಸಿದ ಅವಳು ಆ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ತಾನು ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ನಗರದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಜನರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತನ್ನ ನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಮಕ್ಕಳ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಸಲಹೆ ಪಡೆದು ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಆನಂದ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಮರಿಹೋಗಿದ್ದ ಅವಳ ಕನಸೊಂದು ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಬಂಜೆತನದ ಹೆಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಳಚುವುದಾದರೆ, ತಾನು ತಾಯಿಯಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಾದರೆ, ಗಂಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಮರಳುವುದಾದರೆ ಅವಳು ಯಾವ ಪೂಜೆಗೂ, ಯಾವ ವೃತಕ್ಕೂ, ಎಂಥ ತಪಸ್ಸಿಗೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದಳು. ನಂದಿನಿ ಶಾರದಳನ್ನು ಆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಾಗಿ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಳು. ಗಂಡನಿಗೂ, ಗಂಡನ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸ ಬಯಸದ ಶಾರದಾ ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯತೊಡಗಿದಳು.

ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ ಶಾರದಾ ಮತ್ತು ನಂದಿನಿ ನಗರದ ದಕ್ಷಿಣದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಅದೊಂದು ಜನಸಂದಣಿಯಿಲ್ಲದ ನೀರವ ಪ್ರದೇಶ. ಊರು ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ತಗ್ಗು ದಿನ್ನೆಗಳು, ಗಿಡಗಳು, ಮರಗಳು. ನಡುವೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಎಂಬಂತೆ ಕಾಲುದಾರಿಗಳು. ನಂದಿನಿ ತನ್ನ ಹಳೆ ಕಾರಿನಿಲ್ಲಿ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಶ್ರಮದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಾರಿನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಆಚೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಆ ಪ್ರದೇಶ ತೀರ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ದುಗುಡ ಆದರೆ ಅದು ಏನು ಅಂತ ಅವಳಿಗೇ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂದಿನಿ ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವಾಗ ಅವಳು ಹೆದರಬೇಕೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಕಾರು ಎಷ್ಟು ತಿರುವುಗಳನ್ನು ದಾಟಿತ್ತೋ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೂ ಅವರ ಎದುರಿಗೆ ಆಶ್ರಮವೊಂದು ಕಾಣಿಸಿತ್ತು. ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾದ ಆಶ್ರಮ. ಸುತ್ತಲೆಲ್ಲ ನಿಸರ್ಗದ ಹಸಿರು; ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿವಿಧ ಗಿಡಮರಗಳು. ಅದು ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಆಶ್ರಮ. ಎದುರಿಗೆ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತ ವಿರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರವಾದ ಹಂಸಗಳು. ಕಾರಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಶಾರದಾ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದಳು. ಅದುವರೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿದ್ದ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಶ್ರಮದ ವಾತಾವರಣ ನೆಮ್ಮದಿ ತರುವಂತಿತ್ತು. ನಂದಿನಿ ಮತ್ತು ಶಾರದಾ ಆಶ್ರಮದ ಒಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಒಬ್ಬ ಕಾವಿಧಾರಿ ಮಹಿಳೆ ಎದುರಾದಳು. ನಗುಮುಖದ ಆ ಮಹಿಳೆ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದ ಆಸನಗಳೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾಯುವಂತೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಹೊರಟು ಹೋದಳು. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಕೊಣೆಯೊಂದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಗಡ್ಡಧಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಂದಿನಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಅವನ ಚರಣ ಸ್ಪರ್ಷವನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಾರದಾಳನ್ನು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ಕರೆದಳು. ತನ್ನೆದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಶಾರದಾ ತಾನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಷಿಸಿದಳು. ನೋಡಲು ಮೂವತ್ತರ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯದು ಆಕರ್ಷಕ ಮೈಕಟ್ಟು. ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವನ ಕೂದಲು, ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅವನ ಗಡ್ಡ, ಧರಿಸಿದ್ದ ಶುದ್ಧವಾದ ಕಾವಿಬಟ್ಟೆಯ ಅವತಾರದಲ್ಲೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಒಬ್ಬ ಆಕರ್ಷಕ ಯುವಕನಂತಿದ್ದ. ತಾನು ಬಂದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮರೆತ ಶಾರದಾ ಅವನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರುಳಾದಂತಿದ್ದಳು.

ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವರನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದು ಕೇಳಿದ. ಶಾರದಾ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅಳುಕಿನಿಂದಲೇ ವಿವರಿಸಿದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ. ನಂತರ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಮೊದಲಿಗೆ ಸಾಧಾರಣವೆನಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ತುಂಬಾ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗತೊಡಗಿದವು. ನಂದಿನಿಯ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದನ್ನು ಅರಿತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಂದಿನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದ. ನಂದಿನಿ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದ ನಂತರ ಶಾರದಾ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸತೊಡಗಿದಳು. ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ನಾಚುತ್ತಲೇ ಮಾತನಾಡಿದ ಶಾರದಾ ತಾನು ತನ್ನ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ರತಿಕ್ರೀಡೆ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನ್ನ ಗಂಡನ ವೀರ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟು, ಆತ ಸ್ಖಲಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯವೆಷ್ಟು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸಿದಾಗ ತನಗೆ ಸಿಗುವ ತೃಪ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಇತ್ಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಅವಳ ಜನ್ಮ ದಿನ, ಜನನ ಸಮಯ, ನಕ್ಷತ್ರ, ರಾಶಿ, ಜನ್ಮ ಸ್ಥಳ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಂಚಾಂಗವೊಂದನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಕೆಲವು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವಳ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದ. ಶಾರದಾಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದ ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಒಂದು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ವಿವರಿಸಿದ. ಈ ಪೂಜೆ ಎಂಟು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಬೇಕೆಂದೂ, ಅವಳು ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅದನ್ನು ಕೈಬಿಡಕೂಡದೆಂದೂ, ಆ ವೃತವು ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ತಾನು ಕೊಡಲಿರುವ ಒಂದು ತಾಯಿತವನ್ನು ಅವಳು ತಪ್ಪದೇ ಧರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದ. ಅಲ್ಲದೇ ಇಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಏಳನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ತಾನು ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಅವಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವನೆಂದೂ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ನಂತರ ನಡೆಯುವ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಆ ದಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆಂದೂ ಮತ್ತು ಈ ವೃತವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಗಂಡನೊಡನೆ ಸಂಭೋಗ ನಡೆಸಕೂಡದೆಂದೂ ಹೇಳಿದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಶಾರದಾ ತಾನು ಈ ವೃತವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪೂರೈಸುವುದಾಗಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮಂತ್ರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ತಾಯಿತವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವಳ ಐದುನೂರು ರೂಪಾಯಿಗಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಜನಸೇವೆಯೆಂದೂ, ದುಡ್ಡಿನ ಆಸೆ ತನಗಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಗಳು ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿದ್ದವು.


ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು